Əli Nəzmi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Uşaqlar istərsə seyri-gülüstan,Nə lazım onlara bağ ilə bostan.
Məktəb uşağıSübh açılantək oyanır uyğudan,Bir gülü-gülzari-dəbistan çocuq!
Məxluqdan xaliqəBilmirəm mən yeri, dünyanı yaratdın nə üçün?Dağlan, bağı, gülüstanı yaratdın nə üçün?
Çalışqan CəmalOn iki yaş bir çocuq,Bənzi qaçıq, rəng uçuq.
Ata və oğulO ğ u l – Ay dədə, qoy məktəbə gedim,Məktəbə, orda elm oxum.
KişilərBiz almışıq arvad, alaq çəkməyə,Almamışıq zülfə daraq çəkməyə.
Yat!Axşam namazını tələsik qıl, yubamna, yatSol böyriin üstünə uzanıb, qurdalanma, yat!
PulŞiri qılan gədüsifət-etdirən onu payimal,Susduran adlı natiqi eylədən ortalıqda lal,
Atanın oğluna nəsihətiEy mənim ruhi-rəvanım, ey oğul.Ey mənim cismdə canım, ey oğul.
DəyişilirHər "moda", hərnəsnə, həradəm, qərəzhər şey kivar,Fikir, surət, dil və mənsəb, tərzi-əşkal, ixtiyar,
İstixarəFikir edirik biz də bir iş başlayaq,Eyləyirik istixarə, bəd gəlir.
TapmacaSaqqalı uzun, guşi pühən, naqədəhandır,Alnı iki barmaq, gözü dar, boynu gərəndir,