Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Rübai 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
Rübai 64خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد
Rübai 72مشنو تو که: گل بیسر خاری باشدیا بادهٔ حسن بیخماری باشد
Rübai 79مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند
Rübai 90از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود
Rübai 94دستارچه را دست تو در میبایداز چشم من و لب تو تر میباید
Rübai 105کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز
Rübai 116ای بدر فلک گرفته از رای تو رنگلالای ترا ز بدر و از لل ننگ
Rübai 118من خاک درم، تو آفتابی، ای دلنشگفت که بر سرم بتابی، ای دل
Rübai 120کم کن ز غمش فغان و مستی، ای دلوین بار بیفگن که شکستی، ای دل
Rübai 124ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غملعل تو جراحت دل و مرهم هم
Rübai 130گفتا که: به شیوه آبرویت ریزموز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم
Rübai 134هر لحظه به آیین وفا رای کنمخواهم که سر اندر کف آن پای کنم
Rübai 137تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریمبرخیز که راه جست و جویی گیریم
Rübai 143ساقی، بده آن باده، زبانم بشکنوز باده خمار سر و جانم بشکن
Rübai 147روی من و خاک سر کویت پس ازینحلق من و حلقهای مویت پس ازین
Rübai 151ما را به سرای وصل خویش آری توبر ما ز لب لعل شکر باری تو
Rübai 176ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی
Rübai 178تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی
Rübai 179صد سال سر خویشتن ار حلق کنیوندر تن خویش خرقهٔ دلق کنی
İsfahan ləhcəsində şeir 2هر کش ارادتی چش ای حور زاده بوواخورم کرم همیشه که بختش وراذه بو
Qəzəl 9مبارک روز بود امروز، یاراکه دیدار تو روزی گشت ما را
Qəzəl 10در چرخ کن چو عیسی زین جا رخ طلب راو آنجا درست گردان پیوند ابن و اب را
Qəzəl 15باز کی بینم رخ آن ماه مهر افروز را؟گل رخ سیمین بر دل دزد عاشق سوز را؟
Qəzəl 16مطرب، چو بر سماع تو کردیم گوش راراهی بزن، که ره بزند عقل و هوش را
Qəzəl 23حاشا که جز هوای تو باشد هوس مرایا پیش دل گذار کند جز تو کس مرا
Qəzəl 25به خرابات برید از در این خانه مراکه دگر یاد شراب آمد و پیمانه مرا
Qəzəl 30نمیرد هر که در گیتی تو باشی یادگار او راچراغی کش تو باشی نور با مردن چه کار او را؟
Qəzəl 35نه هفتهایست، نه ماهی، که رفتهای زبر مانهفته نیست کزین غم چه دیده چشم تر ما