Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای غم عشق تو یار غار ماجز غمت خود کس نزیبد یار ما
Qəzəl 43پرده بر انداخت ز رخ یار نهان گشتهٔ مانوبت اقبال برد بخت جوان گشتهٔ ما
Qəzəl 44حلوای نباتست لبت، پسته دهانادر باغ گلی نیست به رخسار تو مانا
Qəzəl 51نیست در آبگینه آتش و آببادهشان رنگ میدهد، دریاب
Qəzəl 52هر بامداد روی تو دیدن چو آفتابما را رسد، که بیتو ندیدیم روی خواب
Qəzəl 53یا بپوش آن روی زیبا در نقابیا دگر بیرون مرو چون آفتاب
Qəzəl 57پس از مشقت دوشین که داشت گوش امشب؟که من به کام رسم زان لب چو نوش امشب
Qəzəl 61اشک ما آبیست روشن در هواتخود به چشم اندر نیامد اشک مات
Məntiqül-üşşaq, fəsil 66چو گوش ماهرخ پر شد ز زاریبه جای آورد شرط دوستداری
Qəzəl 66ترک عجمی کاکل ترکانه برانداختاز خانه برون آمد و صد خانه برانداخت
Qəzəl 69تا دل ما با تو کرد روی ارادتهیچ نیاید ز ما مخالف عادت
Qəzəl 73نیامد وقت آن کز من بخواهی عذر آزارت؟دلم را شربتی سازی ز لعل چاشنی دارت؟
Qəzəl 76بی تو نکردیم به جایی نشستبا تو نشستیم به هر جا که هست
Qəzəl 77ماهی، که لبش بجای جانستگر ناز کند،به جای آن است
Qəzəl 78آمد نسیم گل به دمیدن ز چپ و راستساقی، می شبانه بیاور، که روز ماست
Qəzəl 84باز مخمورم، کجا شد ساقی؟ آن ساغر کجاست؟تشنگان عشق را آن آب چون آذر کجاست؟
Qəzəl 86ای نسیم صبح دم، یارم کجاست؟غم ز حد بگذشت، غمخوارم کجاست؟
Qəzəl 88نهان از نهان کیست؟ دلدار ماستبرون از جهان چیست؟ بازار ماست
Qəzəl 89روزهداران را هلال عید ابروی شماستشب نشینان را چراغ از پرتو روی شماست
Qəzəl 93آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟آن بهشت عدن، یا باغ ارم، یا کوی تست؟
Qəzəl 98ترک گندم گون من هر دم به جنگی دیگرستروی او را هر زمان حسنی و رنگی دیگرست
Qəzəl 104دل مست و دیده مست و تن بیقرار مستجانی زبون چه چاره کند با سه چار مست؟
Qəzəl 115دل بسته شد به دام دو زلف چو دال دوستبر بوی دانها که بدیدم ز خال دوست
Qəzəl 132با من از شادی وصل تو اثرِ چیزی نیستدل ریش است و تن زار و دگر چیزی نیست
Qəzəl 138مگر پیر سجاده حالی نداشت؟کزین خلق و کثرت ملالی نداشت؟
Qəzəl 142دیگر آن حلقه و آن دانهٔ در در گوشتکه ببیند، که نبخشد دل و دین و هوشت؟
Qəzəl 150چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفتاز وی نظر بدوز چو دل را فرو گرفت
Qəzəl 151ترک من ترک من خستهدل زار گرفتشد دگرگونه دگری یار گرفت
Qəzəl 169روزم خجسته بود، که دیدم ز بامدادآن ماه سرو قامت بر من سلام داد
Qəzəl 177هر دم از خانه رخ بدر دارددر پی عاشقی نظر دارد