Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نه بیگانهای، ای بت خانگیمکن با من خسته بیگانگی
Qəzəl 818از چهره لاله سازی و از زلف سنبلیتا از خجالت تو نروید دگر گلی
Qəzəl 819ای بر شفق نهاده از شام زلف خالیبر گرد ماه بسته از رنگ شب هلالی
Qəzəl 821آن خان خانان را ببین، بر صندلی یللی بلیمیگیر و زانو زن برش، گر مقبلی یللی بلی
Qəzəl 823ای غنچه با لب تو ز دل کرده همدمیگل وام کرده از رخ خوب تو خرمی
Qəzəl 824ای داده بر وی تو قمر داو تمامیپیش تو کمر بسته اسیران به غلامی
Qəzəl 828مرا رهبان دیر امشب فرستادست پیغامیکه چون زنار دربستی ز دستم نوش کن جامی
Qəzəl 830دو بوسه گر ز لب آن نگار بستدمیمراد خویشتن از روزگار بستدمی
Qəzəl 831نزدیک یار اگر نه چنین خوار و خردمیدر هجرش این مذلت و خواری نبردمی
Qəzəl 832ای تن و اندامت از گل خرمنیعالمی حسنی تو در پیراهنی
Qəzəl 836تو ز آه من ار هراسانیچون دلم میبری به آسانی؟
Qəzəl 838خوشا آن عشرت و آن کامرانیکه ما را بود از ایام جوانی
Qəzəl 843حاصل از عشقت نمیبینم به جز غم خوردنیپرورش مشکل توان کرد از چنین پروردنی
Qəzəl 845عارت آمد که دمی قصهٔ ما گوش کنی؟قصهٔ غصه این بیسر و پا گوش کنی؟
Qəzəl 847از غمزه تیر سازی و ز ابرو کمان کنیتا من چو نام بوسه برم قصد جان کنی
Qəzəl 850هر قصه مینیوشی و در گوش میکنیپیمان ما چه شد که فراموش میکنی؟
Qəzəl 852زمستان ز مستان نبیند زبونیو گر خود بلا بارد از ابر خونی
Qəzəl 854رخت گویم به زیبایی، لبت گویم به شیرینیحرامست ار چنین صورت کند صورتگری چینی
Qəzəl 855رخ و زلفت، ای پریرخ، سمنست و مشک چینیبه دهان و لب بگویم که نبات و انگبینی
Qəzəl 857از مردم این مرحله دلساز نبینیدر طارم این قبه هم آواز نبینی
Qəzəl 859آمد بهار، خیمه بزن بر کنار جویبر دوست کن کنار وز دشمن کنار جوی
Qəzəl 863یک سخن زان لعل خاموشم بگوینکتهای شیرینتر از نوشم بگوی
Qəzəl 865شاخ ریحانی تو، یا برگ گل سوری؟ بگویآفتابی؟ یا پری، یا چهرهٔ نوری؟ بگوی
Qəzəl 872ای از گل سوری دهنت غنچه نماییوی بر سمن از سنبل تر غالیهسایی
Qəzəl 885مشتاق آن نگارم آیا کجاست گویی؟با ما نمینشیند بی ما چراست گویی؟
Qəsidə 9این چرخ گرد گرد کواکب نگار چیست؟وین اختر ستیزه گر کینه کار چیست؟
Qəsidə 12بس که بعد از تو خزانی و بهاری باشدشام و صبح آید و لیلی و نهاری باشد
Qəsidə 13چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد مانددرخت گل همه بیبرگ و بار خواهد ماند
Qəsidə 15لاف دانش میزنی، خود را نمیدانی چه سود؟دعوی دل کردهای، چون غافل از جانی چه سود
Qəsidə 22گر گناهی کردم و دارم، خداوندا، ببخشچون گنه را عذر میآرم، خداوندا، ببخش