Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دلها بربودند و برفتند سوارانما پای به گل در شده زین اشک چو باران
Qəzəl 606ای صبا، حال من بدو برساننه چنان سرسری، نکو برسان
Qəzəl 607این دلبران که میکشدم چشم مستشانکس را خبر نشد که، چه دیدم ز دستشان؟
Qəzəl 608شب قدرست و روز عید زلف و روی این ترکاننمیباشد دل ما را شکیب از روی این ترکان
Qəzəl 613آن کمان ابرو به تیر انداختنعالمی را صید خواهد ساختن
Qəzəl 614تا به کی این بستن و بگسیختن؟سیر نگشتی تو ز خون ریختن؟
Qəzəl 618چو دل نمیدهد از کوی دوست برگشتنضرورتست در آن آستان به سر گشتن
Qəzəl 620از تو میسر نشد کنار گرفتنپیش تو داند دلم قرار گرفتن
Qəzəl 622بار بربستیم، ازین منزل به در باید شدنآب این جا تیره شد، جای دگر باید شدن
Qəzəl 626دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن
Qəzəl 631جانا، به حق دوستی، کان عهد و پیمان تازه کنجان را به رخ دل بازده، دل را ز لب جان تازه کن
Qəzəl 634چون مرا غمناک بیند شاد گردد یار منزان سبب شادی نمیگردد به گرد کار من
Qəzəl 635سر بارندگی دارد دو چشم تند بار منکه فتحالباب هجرانست و تحویل نگار من
Qəzəl 642عشق را فرسودهای باید چو مندر مشقت بودهای باید چو من
Qəzəl 645جور دیدم تا بدید آن خسرو خوبان که من،عاشقم، وز من بپوشانید رخ چندان که من،
Qəzəl 654از بند زلفش پای ما مشکل گشاید بعد ازینچشمی که بیند غیر او ما را نشاید بعد ازین
Qəzəl 655دل فراق روی جانان بر نتابد بیش ازینسینه داغ هجر آنان بر نتابد بیش ازین
Qəzəl 658بنگر بدان دو ابروی همچون کمان اووآن غمزهٔ چو تیر و رخ مهربان او
Qəzəl 660گر سوی من چنین نگرد چشم مست توسر در جهان نهم به غریبی ز دست تو
Qəzəl 665تو سروی ، بر نشاید چیدن از توتو ماهی، مهر نتوان دیدن از تو
Qəzəl 666گر صبر و زر بودی مرا، کارم چو زر میشد ز توبی صبرم، ارنه کار من نوعی دگر میشد ز تو
Qəzəl 671ای رشک گل تازه رخ چون سمن توعرعر خجل از قد چو سرو چمن تو
Qəzəl 673به جان من، به جان من، به جان تو، به جان توکه نام من نفرمایی فراموش از زبان تو
Qəzəl 675دل من خستهٔ یاریست بیتوتنم در قید بیماریست بیتو
Qəzəl 680زود شود باز بستهٔ توعاشق از دام جستهٔ تو
Qəzəl 681دل به تو دادیم و شکستی، بروسینهٔ ما را چو بخستی ، برو
Qəzəl 682حسن مصرست و رخ چون قمرت میر دروعشق زندان و حصارش که شدم پیر درو
Qəzəl 692ای جان من ز هجر تو در تن بسوختهصد دل ز مهر روی تو بر من بسوخته
Qəzəl 693روز عید آن ترک را دیدم پگاه آراستهگشته از رویش سراسر عید گاه آراسته
Qəzəl 694خیانتگر خیانت کرد و ما دل در خدا بستهسر و پای خصومت را به زنجیر وفا بسته