Qəzəl 880

با دشمنان ما شد هم خانه آشناییکرد از فراق ما را دیوانه آشنایی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 882

زهی! حسن ترا گل خاک کویینسیم عنبر از زلف تو بویی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 14

قومی که رَه به عالَمِ تحقیق می‌بَرندمشکل به تُرَّهاتِ جهان، سر برآورند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 16

روزی قرار و قاعدهٔ ما دگر شودوین باد و بارنامه ز سرها بدر شود

Əvhədi Marağalı4 dəq
Qəsidə 18

در پیرزن نگه کن و آن چرخ پرده گرکز چرخ پیرزن کمی، ای چرخ پرده در

Əvhədi Marağalı3 dəq
Qəsidə 36

گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 37

ای روزه‌دار، اگر تو یک ریزه راز داریدست و زبان خود را از خلق بازداری

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəsidə 40

جهان به دست تو دادند، تا ثواب کنیخطا ز سر بنهی، روی در صواب کنی

Əvhədi Marağalı2 dəq
Rübai 1

چون یاد کنم طبع طربناک تراو آن صورت خوب و سیرت پاک ترا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 6

گر راست روی محرم جان سازندتور کژ بروی ز دل بیندازندت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 34

بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگستآن خال تو دانی به کدامین رنگست؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 36

رویت، که به خوبی گل خندان منستآرامگهش دل چو زندان منست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 39

مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوستسر جملهٔ هر غلغله و دمدمه اوست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 45

دل در غم او بکاست، می‌باید گفتاین واقعه از کجاست؟ می‌باید گفت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 70

خال زنخت تیر گناه اندازدرخت دل عاشقان به راه اندازد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 76

صافی چو ترا دید روان می‌نالدبرسینه ز غم سنگ زنان می‌نالد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 95

زر در قدمت ریزم و حیفم نایدتر در قدمت ریزم و حیفم ناید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 98

ای ماه، ز پیوستن من عار مدارپیوسته مرا به هجر بیدار مدار

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 110

در عالم کج نهاد پر پیچ و خمشیک چیز طلب می‌کنم از بیش و کمش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 114

خالی داری بر لب چون قند، از مشکخطی داری بر رخ دلبند، از مشک

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 119

دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 122

ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکلدرک تو ز فهم متناهی مشکل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 141

پیش تو نشست و خاست نتوان کردنوز لعل تو باز خواست نتوان کردن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 144

نی از تو گذر به هیچ حالی ممکننی از تو به عمرها وصالی ممکن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 155

گفتم: دلت ار با من شیداست بگوگفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگو

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 162

یک شهر بجست و جوی آن دوست همهبگذشته ز مغز و در پی پوست همه

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 171

یارا، گر از آن شربت شافی دارییاری دو سه هوشمند کافی داری

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 172

آن زلف،که دارد از تو برخورداریمانندهٔ میغست که بر خورداری

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 177

بد خلق مباش، کز خوشی و امانیپیکار مکن کار، که بر جا مانی

Əvhədi Marağalı1 dəq
Rübai 180

گر مرد رهی، تو چند بیراه روی؟اندر پی این منصب و این جاه روی؟

Əvhədi Marağalı1 dəq