Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جهان خالیست، من در گوشه زانممروت قحط شد، بیتوشه زانم
Qəzəl 4قراری چون ندارد جانم اینجادل خود را چه میرنجانم اینجا؟
Qəzəl 5شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا
Qəzəl 13من چه گویم جفا و جنگ ترا؟جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟
Qəzəl 17پیشآر، ساقی، آن می چون زنگ راتا ما براندازیم نام و ننگ را
Qəzəl 19ای زیر زلف عنبرین پوشیده مشکین خال رافرخنده باشد دم بدم روی تو دیدن فال را
Qəzəl 26غم عشقت، ای پسر، بسوزد همی مراترا گر خبر شدی نبدی غمی مرا
Qəzəl 36ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما
Qəzəl 46رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها
Qəzəl 54امروز چون گذشتی برما؟ عجب، عجب!ماه نوی که گشتی پیدا، عجب، عجب!
Qəzəl 87نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست
Qəzəl 91لاله افیون در شراب انداختستنرگس و گل را خراب انداختست
Qəzəl 94عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تستلیکن از دشمن نمیترسم، که میلم سوی تست
Qəzəl 99دل به صحرا میرود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست
Qəzəl 110گر به دست آوریم دامن دوستهمه او را شویم و خود همه اوست
Qəzəl 129هم خانهایم، روی گرفتن حلال نیستناگفته پرسشی، که سخن را مجال نیست
Qəzəl 165ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت
Qəzəl 166بد میکنند مردم زان بیوفا حکایتوانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت
Qəzəl 167ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت
Qəzəl 168بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو میشوند ارواح
Qəzəl 207صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد
Qəzəl 221با زلف او مردانگی باد صبا را میرسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را میرسد
Qəzəl 224تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد
Qəzəl 229بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد
Qəzəl 237هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد
Qəzəl 238باید که مال دنیا مسمار دل نباشدکین مارها که بینی، جز مار دل نباشد
Qəzəl 249بیروی تو جان در تن بیمار همی باشددل شیفته میگردد، تن زار همی باشد
Qəzəl 251موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد
Qəzəl 252حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شدحسن فروشنده گشت، عشق خریدار شد
Qəzəl 260جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد