Məntiqül-üşşaq, fəsil 4

جهان خالیست، من در گوشه زانممروت قحط شد، بی‌توشه زانم

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 4

قراری چون ندارد جانم اینجادل خود را چه می‌رنجانم اینجا؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 5

شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 13

من چه گویم جفا و جنگ ترا؟جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 17

پیش‌آر، ساقی، آن می چون زنگ راتا ما براندازیم نام و ننگ را

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 19

ای زیر زلف عنبرین پوشیده مشکین خال رافرخنده باشد دم بدم روی تو دیدن فال را

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 26

غم عشقت، ای پسر، بسوزد همی مراترا گر خبر شدی نبدی غمی مرا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 36

ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 46

رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 54

امروز چون گذشتی برما؟ عجب، عجب!ماه نوی که گشتی پیدا، عجب، عجب!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 87

نوبهارست و چمن خرم و گلزار اینجاستاِرَمِ دیده و آرام دلِ زار اینجاست

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 91

لاله افیون در شراب انداختستنرگس و گل را خراب انداختست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 94

عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تستلیکن از دشمن نمی‌ترسم، که میلم سوی تست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 99

دل به صحرا می‌رود، در خانه نتوانم نشستبوی گل برخاست، در کاشانه نتوانم نشست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 110

گر به دست آوریم دامن دوستهمه او را شویم و خود همه اوست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 129

هم خانه‌ایم، روی گرفتن حلال نیستناگفته پرسشی، که سخن را مجال نیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 165

ای طیرهٔ شب طرهٔ خورشید پناهتآرایش عالم رخ رنگین چو ماهت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 166

بد میکنند مردم زان بی‌وفا حکایتوانگه رسیده ما را دل دوستی به غایت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 167

ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 168

بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو می‌شوند ارواح

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 207

صفات قلندر نشان برنگیردصفات تجرد بیان برنگیرد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 221

با زلف او مردانگی باد صبا را می‌رسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را می‌رسد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 224

تا رسم جگرخواری پیش تو روا باشدعشق تو مرا مشکل کاری به نوا باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 229

بهار و بوستان ما سر کوی تو بس باشدچراغ مجلس ما پرتو روی تو بس باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 237

هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 238

باید که مال دنیا مسمار دل نباشدکین مارها که بینی، جز مار دل نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 249

بی‌روی تو جان در تن بیمار همی باشددل شیفته می‌گردد، تن زار همی باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 251

موسم گل دو سه روزست ،به سر خواهد شدمی درآید، که گل زرد به در خواهد شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 252

حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شدحسن فروشنده گشت، عشق خریدار شد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 260

جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد

Əvhədi Marağalı1 dəq