Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای میل دل من به جهان سوی لبتتنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت
Rübai 14جانا، سر زلف تو پراگنده چراست؟وان حقهٔ لعل خالی از خنده چراست؟
Rübai 24ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست
Rübai 44باد سحری چو غنچه را لب بشکافتنور رخ گل روی چو خورشید بتافت
Rübai 55بر نطع تو اسب شیرکاری گرددفرزین تو پیل کارزاری گردد
Rübai 63ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
Rübai 71کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟یا چون سخنت لل لالا باشد؟
Rübai 73تا کی دلم از تو در بلایی باشد؟جانم ز غم تو در عنایی باشد؟
Rübai 112تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
Rübai 124ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غملعل تو جراحت دل و مرهم هم
Rübai 125بر گل چو نسیم سحری سود قدمپوشیده نقاب غنچه بربود بدم
Rübai 139روی تو ز حسن لافها زد به جهانلعل تو ز لطف طعنها زد در جان
Rübai 151ما را به سرای وصل خویش آری توبر ما ز لب لعل شکر باری تو
Rübai 165آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رایبر صحن سرایت به سر آمد، نه به پای
Rübai 173گه وسمه بر ابروی سیاه اندازیگه زلف بر آن روی چو ماه اندازی
Rübai 175تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟زو جان نبری گر ز غمش نگریزی
Rübai 178تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی
Mürəbbeآن سرو سهی چه نام دارد؟کان قامت خوش خرام دارد
Qəzəl 4قراری چون ندارد جانم اینجادل خود را چه میرنجانم اینجا؟
Qəzəl 5شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 7نسیم باد نوروزی، چه داری؟گذر کن سوی آن دلبر به یاری
Qəzəl 11بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
Qəzəl 18اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل راز روی لاله رنگ خود خجالتها دهی گل را
Qəzəl 21به خرابات گرو شد سر و دستار مراطلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا
Qəzəl 24دود از دلم برآمد، دادی بده دلم رادر بر رخم چه بندی؟ بگشای مشکلم را
Qəzəl 31چون کژ کنی به شیوه به سر بر کلاه رازلف و رخ تو طیره کند مشک و ماه را
Qəzəl 34دراز شد سفر یار دور گشتهٔ مافغان ازین دلی بیاو نفور گشته ما
Qəzəl 36ای چراغ چشم توفان بار مابیش ازین غافل مباش از کار ما
Qəzəl 46رخ خوب خویشتن را ز چه پوشی از نظرها؟که به حسرت تو رفتم بدو دیده خاک درها
Qəzəl 47باد سهند بین که : برین مرغزارهاچون میکند ز نرگس و لاله نگارها؟