Qəzəl 228

تا دلم بر رخ چون ماه تمامت باشدناله و زاری من بر در و بامت باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 232

مستیم و مستی ما از جام عشق باشدوین نام اگر بر آریم، از نام عشق باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 236

اگر گوش بر دشمنانت نباشدلب من دمی بی‌دهانت نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 242

بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشدهر که عاشق گردد، او را در دل آرامی نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 247

او همانا نابهٔ شبهای من نشنیده باشدورنه هم بر گریهای زار من بخشیده باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 250

ز بلبل بوستان پر ناله و فریاد خواهد شدکه صحرا سبز و گلها سرخ و دلها شاد خواهد شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 259

چه عشقست این که در دل شد؟کزو پایم درین گل شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 262

هرگز از عشقی مرا پایی چنین در گل نشدهیچ سال این دردم اندر جان وغم در دل نشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 263

هیچ روز آن رخ به فرمانم نشددرد دل برداد و درمانم نشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 264

کسی که چشمهٔ چشمش چنین ز گریه بجوشدچگونه راز دل خود ز چشم خلق بپوشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 272

بید بشکفت و گل به بار آمدلاله بر طرف جویبار آمد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 283

چون عشق در آید، قدم سر بنماندعشقت به بر آید، چو ترا بر بنماند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 292

دوشم از کوی مغان دست به دست آوردنداز خرابات سوی صومعه مست آوردند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 302

مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کندراهی سبک بیار، که رطلم گران کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 312

گر کسی در عشق آهی می‌کندتا نپنداری گناهی می‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 314

قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 315

در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 339

به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 343

غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 349

ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 353

بی‌تو دل و جان من زیر و زبر می‌شوددم به دمم درد دل بیش و بتر می‌شود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 356

شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 359

تو آن گم کرده را مشنو که بی‌زاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 361

سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 372

دل می‌برد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 375

من کشتهٔ عشقم،خبرم هیچ مپرسیدگم شد اثر من،اثرم هیچ مپرسید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 386

از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک‌ترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیک‌تر؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 387

زلف مشکینت چو دامست، ای پسرعارضت ماه تمامست، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 389

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 394

کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغول‌ها بر سر و دوش او نگر

Əvhədi Marağalı1 dəq