Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز تو بیوفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟
Qəzəl 841مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانیچشم بد دور ز رویت، که شگرفی و جوانی
Qəzəl 851باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که میکنی؟
Qəzəl 853تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونیدلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی
Qəzəl 861تو در شهری و ما محروم از آن رویزهی شهر! و زهی رسم! و زهی خوی!
Qəzəl 862ترا گذاشته بودم که کار ساز شویچو کار ساخته باشی به خانه باز شوی
Qəzəl 868دل سرای خاص داشت از مجلس عامش مگویجان چو با جانان نشست از پیک و پیغامش مگوی
Qəzəl 869رخ باز نهادم به سماوات الهیتا بر سر گردون بزنم نوبت شاهی
Qəzəl 870گلا، عنان عزیمت به بوستان چه دهی؟بتا، تعلق خاطر به سرو وبان چه دهی؟
Qəzəl 876گر چه در کوی وفا جا نگرفتی و سراییما نبردیم ز کوی طلبت رخت به جایی
Qəzəl 877هرگزت عادت نبود این بیوفاییغیر ازین نوبت که در پیوند مایی
Qəzəl 883گفتم: از عشق توسرگشته چو گویم، تو چه گویی؟گفت: چوگان که زد آخر؟ که تو سر گشته چو گویی
Qəsidə 9این چرخ گرد گرد کواکب نگار چیست؟وین اختر ستیزه گر کینه کار چیست؟
Qəsidə 12بس که بعد از تو خزانی و بهاری باشدشام و صبح آید و لیلی و نهاری باشد
Qəsidə 13چمن ز باد خزان زرد و زار خواهد مانددرخت گل همه بیبرگ و بار خواهد ماند
Qəsidə 15لاف دانش میزنی، خود را نمیدانی چه سود؟دعوی دل کردهای، چون غافل از جانی چه سود
Qəsidə 22گر گناهی کردم و دارم، خداوندا، ببخشچون گنه را عذر میآرم، خداوندا، ببخش
Qəsidə 23چو دیده کرد نظر، دل دراوفتاد چو دلدر اوفتاد، فرو برد پای مرد به گل
Qəsidə 26چشم صاحب دولتان بیدار باشد صبحدمعاشقان را نالهای زار باشد صبحدم
Qəsidə 28بار بسیارست و راه دور در پیش، ای جواناین زمان از محنت پیری بیندیش، ای جوان
Qəsidə 30ای صوفی سرد نارسیدهچون پیر شدی جهان ندیده؟
Qəsidə 32ای رنج ناکشیده، که میراث میخوریبنگر که: کیستی تو و مال که میبری؟
Qəsidə 34عمر گذشت، ای دل شکسته، چه داری؟چارهٔ کاری نمیکنی، به چه کاری؟
Qəsidə 38هرگز به جان فرا نرسی بیفروتنیخواهی که او شوی تو، جدا گرد از منی
Rübai 8این فرع که دیدی همه از اصلی خاستدر ذات خود آن اصل نه افزود و نه کاست
Rübai 12جانا، تو به حسن اگر نلافی پیداستکندر دهنت موی شکافی پیداست
Rübai 16ای دوست، کنون که بوی گل حامی ماستزاهد بودن موجب بدنامی ماست
Rübai 19در سینه ز دست دل جگر تابیهاستدر دیده ز تاب سینه بیخوابیهاست
Rübai 20غافل مشو، ای دل، که نیازم با تستپوشیده هزارگونه رازم با تست
Rübai 27ابر آن نکند که این جلب زن کردستببر آن نکند که این جلب زن کردست