Qəzəl 26

غم عشقت، ای پسر، بسوزد همی مراترا گر خبر شدی نبدی غمی مرا

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 54

امروز چون گذشتی برما؟ عجب، عجب!ماه نوی که گشتی پیدا، عجب، عجب!

Əvhədi Marağalı1 dəq
Məntiqül-üşşaq, fəsil 66

چو گوش ماهرخ پر شد ز زاریبه جای آورد شرط دوستداری

Əvhədi MarağalıMəsnəvi1 dəq
Qəzəl 91

لاله افیون در شراب انداختستنرگس و گل را خراب انداختست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 94

عالمی را دشمنی با من ز بهر روی تستلیکن از دشمن نمی‌ترسم، که میلم سوی تست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 100

صورت او را ز معنی آشنایی با دل‌ستورنه صورت‌ها بسی دانم که از آب و گِل‌ست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 129

هم خانه‌ایم، روی گرفتن حلال نیستناگفته پرسشی، که سخن را مجال نیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 133

جنبیدن این پرده دل افروز گواهیستکندر پس این پرده پر از عربده ماهیست

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 167

ای شب تیره فرع گیسیویتاصل کفر از سیاهی مویت

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 168

بیا، که دیدن رویت مبارکست صباحبیا، که زنده به بوی تو می‌شوند ارواح

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 182

بمیرم چشم مستت را که جانم زنده می‌دارددلم را با خیال خود به جان با زنده می‌دارد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 221

با زلف او مردانگی باد صبا را می‌رسدوز روی او دیوانگی زلف دو تا را می‌رسد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 230

هر که آن قامت و بالای بلندش باشدچه نظر بر دل بیمار نژندش باشد؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 237

هر که صید او شود با دیگری کارش نباشدوانکه داغ او گرفت از بندگی عارش نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 238

باید که مال دنیا مسمار دل نباشدکین مارها که بینی، جز مار دل نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 249

بی‌روی تو جان در تن بیمار همی باشددل شیفته می‌گردد، تن زار همی باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 260

جهان از باد نوروزی جوان شدزمین در سایهٔ سنبل نهان شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 269

هزار قطرهٔ خونم ز چشم تر بچکدز شرم چون عرق از روی آن پسر بچکد

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 270

عرق چو از رخت، ای سرو دلستان، بچکدز خاک لاله برآید، ز لاله جان بچکد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 286

نقش لب تو از شکر و پسته بسته‌اندزلف و رخت ز نسترن و لاله رسته‌اند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 324

همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 325

تا کی از هجر تو بی‌خواب و خورم باید بود؟به تو مشغول وز خود بی‌خبرم باید بود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 368

مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 373

باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 377

ای مردم کور، این چه بهارست ببینیدگلبن نه و گلهاش ببارست ببینید

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 417

در وفا داری نکردی آنچه می‌گفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 418

در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 423

عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمی‌در بهار خور، که بود بی غبار و غش

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 444

گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بی‌خبر بدوی در قفای خویش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 481

دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم

Əvhədi Marağalı1 dəq