Qəzəl 217

ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟ای فیض فضل نامتناهی،چه گویمت؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 220

عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 224

جام در پای صراحی سر نهادگریه ای میکرد از بهر رشاد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 225

دریغ باشد ازین چار سوی کون و فسادبرون رویم، نبرده متاع خود بمراد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 227

ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد«زاد فی الطنبور نغما» حسن او چون جلوه داد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 232

نگین سلیمان بدیوان که داد؟سریر سلاطین بدربان که داد؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 237

ز ذوق عالم عرفان کجا خبر داردکسی که همت دون،فکرمختصردارد؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 240

آن خواجه سر بشر نداردپیداست که رو بشر ندارد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 241

مرا سودای او دیوانه داردخراب ومست آن جانانه دارد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 242

بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 244

هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارددل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 249

تا که از جور زمان بر جگرم ریش رسد؟حق بفریاد دل خسته درویش رسد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 250

چو عکس مشرق صبح ازل هویدا شدجمال دوست ز ذرات کون پیدا شد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 260

مست و مستور ندیدیم و گر هم باشداین چنین نادره در ملک جهان کم باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 261

مظهر ذات و صفت آدم و عالم باشدجام جم راکه شنیدی دل آدم باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 262

تا دل آشفته آن زلف پریشان باشددل شوریده من واله و حیران باشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 272

درمان طلب کردم بسی،این درد را درمان نشدوندر پی سامان شدم،آخر سر و سامان نشد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 298

منگر بعاشقان،که ز صد یک نشان نماندمعشوق را ببین که ز صد یک نشانه ماند

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 308

بر کهن دیر جهان دوست تجلی فرمودجمله ذرات جهان محو شد از عین شهود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 313

ز سوز و شوق تو از جان و دل بر آمد دودچه چاره سازم و درمان من چه خواهد بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 314

زلفت شب قدرست،زهی سایه ممدود!رویت مه بدرست،زهی طالع مسعود!

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 328

تا جهاندار، جهاندار جهان خواهد بوددل ما عاشق آن سرو روان خواهد بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 332

صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بودکارش نکو بود اگرش جست و جو بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 333

چون حسن دلاویز تو در جلوه گری بودکار دل بیچاره من پرده دری بود

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 343

بانگ مستان خرابات فنا می آیدراست بشنو،ز سر صدق صفا می آید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 345

بوی عشق از نفس باد صبا می آیدشادمانم که ازو بوی ولا می آید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 349

درد مرا نوبت درمان رسیدکار من از عشق بسامان رسید

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 360

گدایی می کنم زان یار دلبرگهی بر بام باشم، گاه بر در

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 369

ساقیا، مست خرابیم، بما جامی آرپیش ما شیشه می آر ولی عذر میآر

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 370

ساقی، بیار باده، که تلخست انتظارچون من خمار می شوم، از بهر من خم آر

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq