Qəzəl 102

بگذار ره صومعه، کان دور و درازستبنشین بدر میکده، کان خانه رازست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

در مذهب ما باده مباحست و حلالستاین باده ز خم خانه اجلال جلالست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 109

تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 112

دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 122

درد تو، که سرمایه ملک دو جهانستالمنة لله که مرا بر دل و جانست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 133

دلم از شوق تو خونست و ندانم چونستدر درون شوق وصالت ز بیان بیرونست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

ز پیدایی چو پنهانست آن دوستهمه جا او،همه جا او، همه اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 142

عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 146

قمری دارم کین چشم نهان خانه اوستدل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 153

زان یار جفا پیشه، که پشتست و پناهستغافل مشو، ای دوست، که آن عین گناهست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 174

میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 181

از تو به مقصود ره دور نیستگر دل و جان غافل و مغرور نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 189

پیر ما جامیست، اما در خور این جام نیستباده صافی نوشد، اما رند درد آشام نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 194

خلق گویند که: در عشق بلیاتی نیستقدمی نیست درین راه که آفاتی نیست

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 205

دردم ز اشتیاق تو ز اندازه در گذشتاز پا در اوفتادم و آبم ز سر گذشت

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 206

چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشتدید صد زاری ما را و بصد زاری کشت

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 207

ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفتآتش سودای عشقت در دل شیدا گرفت

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 208

ذکر جمیل یار جهان را فرو گرفتعالم گرفت، لیک بوجه نکو گرفت

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 213

با عشق ز تسبیح و مصلا نتوان گفتجز باده گل رنگ مصفا نتوان گفت

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 217

ای پرتو جمال الهی،چه گویمت؟ای فیض فضل نامتناهی،چه گویمت؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 220

عشق تو مرا از هر دو جهان ساخت مجردای عشق گرانمایه و ای دولت سرمد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 224

جام در پای صراحی سر نهادگریه ای میکرد از بهر رشاد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 225

دریغ باشد ازین چار سوی کون و فسادبرون رویم، نبرده متاع خود بمراد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 227

ما همه شیداییان بودیم و مستان وداد«زاد فی الطنبور نغما» حسن او چون جلوه داد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 232

نگین سلیمان بدیوان که داد؟سریر سلاطین بدربان که داد؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 237

ز ذوق عالم عرفان کجا خبر داردکسی که همت دون،فکرمختصردارد؟

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 240

آن خواجه سر بشر نداردپیداست که رو بشر ندارد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 241

مرا سودای او دیوانه داردخراب ومست آن جانانه دارد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 242

بپیش اهل سیادت سعادتی دارددلی که از همه عالم فراغتی دارد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq
Qəzəl 244

هر دلی در دو جهان چشم و چراغی دارددل ما در دو جهان بی تو فراغی دارد

Qasım ƏnvarQəzəl1 dəq