Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عشق بیتابی ذرات جهان را سبب استزردی چهره خورشید ز درد طلب است
Qəzəl 1450ترک عادت همه گر زهر بود دشوارستروز آزادی طفلان به معلم بارست
Qəzəl 1452نغمه را در دل عشاق اثر بسیارستیک جهان سوخته را نیم شرر بسیارست
Qəzəl 1479در بهاران سر مرغی که به زیر بال استاز دم سرد خزان ایمن و فارغبال است
Qəzəl 1482پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است
Qəzəl 1483دل ز خال لب منظور گرفتن ستم استدانه را از دهن مور گرفتن ستم است
Qəzəl 1486زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است
Qəzəl 1495صدف بحر بقا سینه درویشان استگوهر آن، دل بی کینه درویشان است
Qəzəl 1500این چه لطف است که با یار وفادار من استکه به من همسفر و خانه نگهدار من است
Qəzəl 1502سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است
Qəzəl 1504موج سنبل ز پریشانی پرواز من استگل برافروخته شعله آواز من است
Qəzəl 1510چشم بیدار چراغی است که در منزل اوستدل بیتاب سپندی است که در محفل اوست
Qəzəl 1511چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوستدل هر کس که شود زیر و زبر خانه اوست
Qəzəl 1519نه همین مشک مرا خون جگر ساخته استعشق بسیار ازین عیب هنر ساخته است
Qəzəl 1522آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است
Qəzəl 1523هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است
Qəzəl 1525رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته استزود بر باد رود هر چه به دم پیوسته است
Qəzəl 1529خال زیر لب آن ماه لقا افتاده استچشم بد دور که بسیار بجا افتاده است
Qəzəl 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟
Qəzəl 1534تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده استرشته آهی که سر از دل گوهر زده است
Qəzəl 1546دلم از کثرت پیکان تو آهن شده استتنم از ناوک دلدوز تو جوشن شده است
Qəzəl 1554خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است
Qəzəl 1561هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی استسربرآور ز گریبان که تماشای خوشی است
Qəzəl 1573عقل سدی است درین راه که برداشتنی استعشق خضری است که در مد نظر داشتنی است
Qəzəl 1576ساغر از غیر گرفتن گل بی پروایی استبه حریفان مزه دادن ثمر رسوایی است
Qəzəl 1577نقش روی تو در آیینه جان صورت بستآنچه می خواستم از غیب همان صورت بست
Qəzəl 1581عشق را با دل صد پاره من کاری هستدر دل غنچه من خرده اسراری هست
Qəzəl 1586تیغ ابروی ترا جوهر چین می بایسترقم ناز بر آن لوح جبین می بایست
Qəzəl 1587محو دیدارم و دیدار نمی دانم چیستبی دل و دینم و دلدار نمی دانم چیست
Qəzəl 1611در بیابان جنون سلسله پردازی نیستروزگاری است درین دایره آوازی نیست