در بهاران سر مرغی که به زیر بال است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
در بهاران سر مرغی که به زیر بال استاز دم سرد خزان ایمن و فارغبال است
هر چه اندوخته ای از تو جدا می گرددآنچه هرگز نشود از تو جدا، اعمال است
چه کنی دعوی تجرید، که درویشان راچشم بر حسن مآل است و ترا بر مال است
همه از گردش افلاک شکایت داریمپایکی خرمن ما گرچه ازین غربال است
می خراشد جگر سنگ، فغان جرسشیارب این قافله را چشم که در دنبال است؟
شکوه هایی که گره گشته مرا در دل تنگتب گرمی است که موقوف به یک تبخال است
به سیاهی شده ای ملتفت از آب حیاتای که از حسن ترا چشم به خط و خال است
ایمن از دیده شورست جمالی که تراستکز لطافت گل رخسار تو بی تمثال است
سرو بالای ترا پایه بلند افتاده استساق سیمین ترا هاله مه خلخال است
نیست ممکن نکند رحم به دردی که مراستدل بیدرد تو هر چند که فارغبال است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست از عیب خود آگاه، خودآرا صائبچشم طاوس ز کوته نظری بر بال است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1479
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Kim özün duysa, bilər dəryada min-min qətrə var.
بی سؤال احسان به درویشان سخاوت کردن استلب گشودن رخنه در ناموس همت کردن است
جان نثار یار کردن خاک را زر کردن استقطره ناچیز را دریای گوهر کردن است
عقل، اجزای وجود خویش باطل کردن استعشق، این اوراق را شیرازه دل کردن است
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Səfalan seyrəngahlı beynava ahu,Sarf qayalar ovgahında durdunmu?
Bab olaHilal qaşlarına yüz bərəkallah,Ayın nə həddi var, ona bab ola.
Kədər başdan-başa sinəmi tutmuşKədər başdan-başa sinəmi tutmuş,Nəfəs almağa da yer saxlamamış.
Gəlir keçərEy dil, həmişə gərdişi-dövran gəlir keçər,Hər gün cəfa və möhnəti-hicran gəlir keçər,