Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است
Qəzəl 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده استمغز این نافه به یک عطسه پریشان شده است
Qəzəl 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است
Qəzəl 1557گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است
Qəzəl 1568در غم و شادی ایام مرا حال یکی استفصل هر چند کند جامه بدل سال یکی است
Qəzəl 1585چمن سبز فلک را چمن آرایی هستزیر این زنگ، نهان آیینه سیمایی هست
Qəzəl 1588بند در بند قبا بافتن مژگان چیست؟گر درین خانه کسی نیست پس این دربان چیست؟
Qəzəl 1596کعبه و بتکده سنگ ره اهل دل نیسترشته راه طلب را گره منزل نیست
Qəzəl 1621سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت
Qəzəl 1629باید آهسته ز پیران جهان دیده گذشتنتوان تند به اوراق خزان دیده گذشت
Qəzəl 1638از هوس گر تو به دنبال هواخواهی رفتزود بی برگ ازین دار فنا خواهی رفت
Qəzəl 1652ز عقل و هوش به تنگ آمدم ایاغ کجاست؟در آتشم ز پر و بال خود، چراغ کجاست؟
Qəzəl 1655شکستگی دل از دیده ترم پیداستبه سنگ خوردن مینا ز ساغرم پیداست
Qəzəl 1662غبار هستی ما پرده دار سیلاب استکتان طاقت ما شیر مست مهتاب است
Qəzəl 1663ریاض هستی ما سبز از می ناب استبنای زندگی ما چو خضر بر آب است
Qəzəl 1681بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست
Qəzəl 1682مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست
Qəzəl 1687صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست
Qəzəl 1688چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست
Qəzəl 1693به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش استز روی هر چه توان داد چشم آب خوش است
Qəzəl 1697نه انجم است که زینت فروز نه فلک استکه بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است
Qəzəl 1706به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است
Qəzəl 1736حذر کنید ز چشمی که آسمان گون استکه همچو سبزه شمشیر تشنه خون است
Qəzəl 1737ثبات دولت خوبی ز کوه تمکین استحصار عافیت باغ، گوش سنگین است
Qəzəl 1744گشاد دل به سخنهای آشنا بسته استنشاط گل به سبکدستی صبا بسته است
Qəzəl 1748ز بس به کشتن من تیغ مایل افتاده استهزار مرتبه در پای قاتل افتاده است
Qəzəl 1754رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است
Qəzəl 1757جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده استمثال واحد و آیینه خانه پر شده است
Qəzəl 1764عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است
Qəzəl 1782شود ز داغ دل عاشقان خسته درستکه آفتاب کند ماه را شکسته درست