عمارتی که نگردد خراب، همواری است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است
کنون که ابر گهربار و دشت زنگاری استز خویش خیمه برون زن، چه جای خودداری است؟
برآر سر ز گریبان که دامن صحراز بس که زنگ ز دلها زدوده، زنگاری است
ز سنگ لاله برآمد، ز خاک سبزه دمیدقدم ز خانه به صحرا نه، این چه خودداری است؟
در آن رهی که به مستی توان سلامت رفتقدم شمرده نهادن دلیل هشیاری است
مشو به مرگ ز امداد اهل دل نومیدکه خواب مردم آگاه، عین بیداری است
رسید بر لب بام آفتاب زندگیشهنوز خواجه مغرور، (گرم) گل کاری است
صدف به خاک نشسته است از گرانباریحباب تاج سر بحر از سبکباری است
عزیز ناشده را نیست بیمی از خوارییتیم را چه محابا ز خط بیزاری است؟
میان حسن تو و حسن یوسف مصریتفاوتی است که در خانگی و بازاری است
نمی کشند دلیران به عاجزان شمشیرسپر ز خصم فکندن گل جگرداری است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. رهین ناز طبیبان چرا شوم صائب؟مرا که شربت عناب، اشک گلناری است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1764
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Övzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigar,Daim təğyir ilə təbdil qılıb şüar.
DərdimiZəhmət ilən bağça saldım becərdim,Müştaq oldu qəmxarına ha dərdim.
Öyün, millət!O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.
Hac havasındaMillət boğulurkən vətənin ac havasında,Məmurlarımız yallı gedir tac havasında.