Qəzəl 2746

برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2748

ذوق حیرانی به داد چشم خونپالا رسیدسینه خم امن شد از جوش، تا صهبا رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2749

باده منصور در جام و سبوی من رسیدصاف شد این سیل خونین تا به جوی من رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2754

پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2756

در سر پل باده چون سیلاب می باید کشیدمی به کشتی در کنار آب می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2757

خواری از اغیار بهر یار می باید کشیدناز خورشید از در و دیوار می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2764

چون صراحی رخت در میخانه می باید کشیداین که گردن می کشی پیمانه می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2765

درد را چون صاف در میخانه می باید کشیدهر چه ساقی می دهد مردانه می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2767

دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشیدقطره خونی چه دریاهای خون بر سر کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2768

هر که جام می به روی دلستان بر سر کشیدآب کوثر در بهشت جاودان بر سر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2772

زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2775

تا نکرد از گریه چشم خویش را خاور سفیداز گریبانش نشد مهر بلند اختر سفید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2782

چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟گاه گاهی مصرعی هم می توان از ما شنید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2786

دیده از عیب کسان در خواب چون مخمل کنیدچون رسد نوبت به عیب خود، نظر احول کنید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2787

خوش بهاری می رسد میخانه ها سامان کنیدبرگ عیش آماده بهر جشن گلریزان کنید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2803

مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتدکه مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام می افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2805

به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتدکه محو او به فکر دوزخ و جنت نمی افتد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2806

سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجدکه می پرزور چون افتاد در مینا نمی‌گنجد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2818

مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گرددکه تیغ از آبداری تشنه خون بیشتر گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2825

اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گرددجهان از خنده برق تجلی گلستان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2829

چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گرددزدامنگیری او آستینها جوی خون گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2834

ز آهم بیستون سرچشمهٔ سیماب می‌گردددل آهن زبرق تیشه من آب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2839

نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گرددگل بی‌خار در پیراهن من خار می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2840

سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گرددکه چون پرگار گرد نقطه‌ای صدبار می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2843

ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟نمک بیهوشدارو زین می پرزور می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2844

عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گرددصفای شهد شمع خانه زنبور می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2846

به نومیدی گره از کار سالک باز می‌گرددنفس چون سوخت در دل شهپر پرواز می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2847

ز گل تنها کجا بزم گلستان ساز می‌گردد؟که این هنگامه گرم از شعله آواز می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2853

زخاموشی دل آگاه روشن بیش می گرددفروغ شمع ما در زیر دامن بیش می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2861

نشان یوسف گم گشته پیدا از تو می گرددچراغ دیده یعقوب بینا از تو می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq