مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتدکه مرغ زیرک اینجا بیشتر در دام می افتد

به ناسازی سری در حلقه سوداییان دارمکه در مغز آتشم از روغن بادام می افتد

به حرف تلخ خود را در نظرها می کند شیرینبلای جان بود شوخی که خوش دشنام می افتد

چنان دلبستگی دارم به اسباب گرفتاریکه می سوزم اگر خاری به چشم دام می افتد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مزن فال هم آغوشی به آتش طلعتان صائبکه در پروانه آتش ز آرزوی خام می افتد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri