Qəzəl 4293

پایندگی به زور میسر نمی‌شودآب خضر نصیب سکندر نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4294

بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شودرغبت به بوسه لب ساغر نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4302

هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4309

هر کس سخن به دشمن انصاف می دهددر دست زنگی آینه صاف می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4311

خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهدزان راز سر به مهر نشانم نمی‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4317

تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسیدجانم به لب رسید ولب من به جان رسید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4321

صبح شکوفه از افق شاخ سر کشیدجوش بهار رشته ز عقد گهر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4322

با عشق انتقام توان ز آسمان کشیدنتوان به زور بازوی عقل این کمان کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4327

هر پرده که از چهره مقصود برافتادشد برق جهانسوز ومرا در جگر افتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4334

کو عشق که دودم ز دل تنگ برآرداین سوخته تخم از جگر سنگ برآرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4336

آن کس که تمنای بَر و دوش تو داردگر خاک شود دست در آغوش تو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4345

تر دامنیم آه غم آلود ندارداین چوب تر ازبی ثمری دود ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4347

جویای تو با کعبه گل کار نداردآیینه ما روی به دیوار ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4361

نتوان به فلک شکوه ز بیداد قضا برداز شیشه ما دهشت این سنگ صدا برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4368

خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4369

رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کردنظاره زلف تو پریشان نظرم کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4382

گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4383

سرگرم تو با کشمکش دار نسازداین نقطه سرگشته به پرگارنسازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4387

تیغ تو می وساقی وپیمانه من شدهر زخم نمایان در میخانه من شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4395

شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4396

با کعبه پرستار ترا کار نباشدآیینه ما روی به دیوار نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4397

تا چنددلت برمن مهجور نبخشدتا کی نگهت برنگه دور نبخشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4409

حکم است که کار شب آدینه بسازندکار خرد از باده دیرینه بسازند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4410

از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4416

آنها که نظرباز به نو خط پسرانندبی چشم بداز جمله بالغ نظرانند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4422

گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4427

خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4430

تدبیر محال است به تقدیر برآیدرو به چه خیال است که با شیر برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4434

از سفره قسمت لب نانش لب گورستدندان حریصی که به صد سال برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4440

هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq