هر بلبلی که بوی گل از خار نشنوددر بر گریز نکهت گلزار نشنود

آگه ز شیوه غلط انداز حسن نیستاز منع هر که مژده دیدار نشنود

هر خسته ای که چاشنی درد یافته استمی نالد آنچنان که پرستار نشنود

باریک تاچو رشته نگردد خداشناسذکر خفی ز حلقه زنار نشنود

دارد زکام هر که ز چشم سفید خویشبی پرده بوی پیرهن یار نشنود

از خلق خویش نهفته شود عیب آدمیکس بوی خون ز نافه تاتار نشنود

آوازه سخن ز محرک شود بلندبی زخمه نغمه هیچ کس از تار نشنود

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب ز پوست غنچه نیاید برون چوگلتا ناله ای ز مرغ گرفتار نشنود

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar