Qəzəl 4445

یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4446

غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4451

فارغ بود از افسر زرین سر خورشیدکز شعشعه خویش بود افسر خورشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4452

طوفان گل و جوش بهارست ببینیداکنون که جهان بر سر کارست ببینید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4454

خال از دمیدن خط بی انتظارم گرددچون مور پر برآردعمرش تمام گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4461

سودای عشق ما را بی نام وبی نشان کرداز ما چه می توان بردباماچه می توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4463

هر چند ره در آن زلف پیدا نمی توان کردقطع امید ازان زلف قطعا نمی توان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4465

خوش آن که خواب راحت برخودحرام سازدپیش از تمامی عمر خودرا تمام سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4470

دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشدخوابی که از خیال است از یاد رفته باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4475

از عشق یار نوخط دل زود می گشایدفصل بهاراز دل زنگار می زداید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4479

سفر گزین که سخن در وطن غریب نگرددشکسته پای وطن را سخن غریب نگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4488

نگه ز چشم تو چون چنان نشأه مدام نگیردچگونه این می بیرنگ رنگ جام نگیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4493

بغیر خط که ز روی لطیف یار برآیدز آب آینه نشنیده کس غبار برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4503

از کمرش کام دل چگونه برآیدخرد شود شیشه ای که بر کمر آید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4505

فتنه چشم تو چون ز خواب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4514

به همچون منی آسمان چون برآیدخم می چسان بافلاطون برآید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4516

بس که در زلف تو دلها آب شدحلقه هایش سربسر گرداب شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4517

تا به زانو پای من در خار شدکاسه زانوی من مودار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4521

از غم گم کرده راهان فارغ استهر که صائب شد به منزل ناپدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4534

شوخی حسن کی نهان زیر نقاب می‌شودخنده برق را کجا ابر حجاب می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4537

هر که رنگ شکسته ای دارددل در خون نشسته ای دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4538

دل ز سیر وسلوک بینا شدقطره بر خویش گشت دریا شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4544

مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببندخاک قناعت بمال بر لب وشکر بخند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4545

فلک از ناله ما نرم نشدکجروان سخت کمان می باشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4551

چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذبیداری شب است به صاحبدلان لذیذ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4556

بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگاروای بر چشمی که از دستش بود بیماردار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4563

می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4567

از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدارراست گردیدن توقع زین گرانباران مدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4572

اشک در چشم من بیتاب چون گیرد قرار؟درکف لرزنده این سیماب چون گیرد قرار؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4575

خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرارتا بود درشیشه می ساغرنمی گیرد قرار

Saib TəbriziQəzəl3 dəq