Qəzəl 1900

آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1901

خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس استسرمایه فراغت من اینقدر بس است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1902

رخساره ترا ز عرق دیده‌بان بس استشبنم برای تازگی گلستان بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1903

صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1905

باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1916

عرش بلند مرتبه بنیان آدم استخورشید عقل، شمسه ایوان آدم است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1941

شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توستدزدی است این که پرده گلیمش ز خواب توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1944

زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توستیاقوت آبدار بتان سنگداغ توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1945

رزق وسیع در قدم میهمان توستهر کس که میهمان تو شد میزبان توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1948

آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوستخاتم نه ای و دست سلیمانت آرزوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1963

بر طفل اشک خون جگر دست یافته استدر آب، رنگ چون به گهر دست یافته است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1967

چشم قدح به جلوه مینای باده استاین شوخ چشم، قمری سرو پیاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1993

آب حیات ما ز شراب شبانه استعیش مدام، زندگی جاودانه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1995

تا در ترددست نفس، جان روانه استبر باد پای عمر، نفس تازیانه است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1999

غم را اگر برون ندهد سینه آینه استگر زنگ را فرو خورد آیینه آینه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2000

هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای استهر شاخ نرگسی نظر بازمانده ای است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2004

گنجینه جواهر ما پاک گوهری استنقدی که در خزانه ما هست بی زری است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2034

می سنگ اگر زند به ایاغم شگفت نیستگر بوی گل خورد به دماغم شگفت نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2035

مجروح عشق را سر و برگ علاج نیستاین خون گرفته را به طبیب احتیاج نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2043

آفاق روشن و مه تابان پدید نیستپر شور عالمی و نمکدان پدید نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2050

چشم تو چون ز مستی غفلت فراز نیستتهمت چه می نهی که در فیض باز نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2061

در نامجو شرافت ذاتی تمام نیستیاقوت چون عقیق مقید به نام نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2071

دور قمر چو گردش چشم پیاله نیستبا کودکی نشاط شراب دو ساله نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2078

دل کار خود به دامن پاک دعا گذاشتاغیار را به باطن مهر و وفا گذاشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2080

بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشتاین سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2082

امشب خیال زلف تو از چشم تر گذشتاین رشته با هزار گره زین گهر گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2138

طوطی ز سخن صیقل آیینه جان استآن را که سخن سبز کند خضر زمان است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2193

از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشتدر خلوت آیینه همان رو به قفا داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2220

آب خضر و می شبانه یکی استمستی و عمر جاودانه یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2221

عقل را گوشه سرایی هستعشق را دشت دلگشایی هست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq