Qəzəl 2849

زآب دیده من بید مجنون سبز می گرددبه جای غنچه دلهای پر از خون سبز می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2852

شود چون بیش نعمت، مایه تشویش می گرددکه نوش بی حساب آهن ربای نیش می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2854

به قتل هر که مایل آن دل بیباک می گرددگریبان بر گلویش حلقه فتراک می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2855

کجا دیوانه را دل از ملامت تنگ می‌گردد؟که نخل بارور را دل سبک از سنگ می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2860

دل صد پاره زان گرد می گلفام می گرددکه این اوراق را شیرازه خط جام می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2862

دل یاقوت را خون می کند لعل سخنگویتقلمها سینه چاک از خط ریحان تو می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2864

به احسان خانه از سیل حوادث رسته می‌گردددر بی‌خیر در اندک زمانی بسته می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2867

زشکر خنده پنهان او دل تازه می گرددز احسان نهانی جان سایل تازه می گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2869

دل آسوده در زیر فلک پیدا نمی‌گرددز شورش قطره‌ای گوهر درین دریا نمی‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2877

نه از رحم است اگر نخجیر من بسمل نمی گرددبه خون من زبان خنجر قاتل نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2878

به الزام پیاپی مدعی ملزم نمی گردداگر صد سال اندامش دهی آدم نمی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2888

عجب دارم که یار این نابسامان را به یاد آردچه افتاده است کس خواب پریشان را به یاد آرد؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2890

تو چون نوخط شوی طاوس جنت پر برون آردتو چون بر هم زنی لب، بال و پر کوثر برون آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2891

زگردون عاقبت جان مصفا سر برون آردکه می چون صاف شد در خم زمینا سر برون آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2909

اگرچه نطق در هر نکته صد تنگ شکر داردولی شهد خموشی در نظر شان دگر دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2917

نظربازی که چشم پرخماری در نظر داردهمیشه مستی دنباله داری در نظر دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2924

چه غم دیوانه ما از گزند آسمان دارد؟که نیل چشم زخم از جای سنگ کودکان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2936

سمندر داغها از آتش رخسار او داردکجا یاقوت تاب گرمی بازار او دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2937

زچشم بد خدا آن پاک دامن را نگه داردکه این پروانه گستاخ در فانوس ره دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2945

چه پروا داغ من از دیده های شور می دارد؟چه باک از دامن افشانی چراغ طور می دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2947

لب نانی که از دامان سایل باز می داردتوانگر کشتی خود را زساحل باز می دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2949

کجا از تیغ سرگرم محبت باک می دارد؟سرعاشق کمند وحدت از فتراک می دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2951

دل بی غم نصیب از نقطه سودا نمی داردکه هرگز آب شیرین عنبر سارا نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2952

هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی داردکه پروای لب خشک صدف گوهر نمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2957

نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی داردبه دود تلخ از آتش دل سمندر برنمی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2959

دو روزی بیش جان سنگینی تن بر نمی داردگرانی از گرانجانان فلاخن برنمی دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2963

دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی داردنسیم سرد مهری بدورق گراندنی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2970

به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیردچو خار رهگذر هر لحظه دامان دگر گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2972

زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیردنمی داند که آتش زودتر در خار و خس گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2973

دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟فروغ ماه می باید رگ خواب کتان گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq