هنرور را هنر گرد غم از دل برنمی داردکه پروای لب خشک صدف گوهر نمی دارد

دلیل جوهر ذاتی است دلجویی ضعیفان راکه هر تیغی که باشد کند، سوزن بر نمی دارد

اگر خواهی دل روشن به آه گرم زور آورکه این آیینه غیر از آه، روشنگر نمی دارد

برآ از خویشتن گر شهپر پرواز می خواهیکه تا در بیضه باشد مرغ بال و پر نمی دارد

زنقش آرزو ساده است لوح سینه عاشقکه چون آیینه گردد صیقلی جوهر نمی دارد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. لب میگون او را نیل چشم زخم باشد خطوگرنه آتش یاقوت خاکستر نمی دارد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq