Qəzəl 6589

شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکردهبه جسم نازکت بیماری چشمت اثر کرده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6591

می‌دهد عشق به شمشیر صلا بسم اللهتازه کن جانی ازین آب بقا بسم الله

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6601

گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6628

هر چند هست مشرق دیدار آینهباشد نظر به سینه من تار آینه

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6629

تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6630

ساقی قدحی از می اسرار مرا دهیک قطره ازان قلزم زخار مرا ده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6642

آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6652

با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ایسرو را در جامه قمری خرامان کرده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6665

دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟باده می خوردی و خون ما به ساغر داشتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6667

زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدیصورت دیوار اگر از خانه بیرون آمدی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6668

هر کجاگیری گلی در آب معمار خودیکار هر کس را دهی انجام در کار خودی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6685

بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسیاز دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6696

سرفرازی را نباشد جنگ با افتادگیدولت خورشید را دارد بپا افتادگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6712

قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلیدست رد بر هیچ مخلوقی منه گر واصلی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6713

ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمییک ترشرو تلخ سازد عیش را بر عالمی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6714

تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمیتا نگرید، آب در گوهر ندارد آدمی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6715

گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمیزیر تیغ محفل آرا پای بر جا بودمی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6719

برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنیبا دل روشن تو محو آب و رنگ گلشنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6720

ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنیوز نسیم جلوه ات هر آتشی را دامنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6725

تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟چند در زنگار این آیینه را پنهان کنی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6726

ای که فکر چاره بیماری دل می‌کنینسبت خود را به چشم یار باطل می‌کنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6760

خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6761

ز زلف پرشکن بتخانه چین است پنداریز خال مشکبو آهوی مشکین است پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6773

نگه چون شمع درگیرد ز روی روشن ساقیید بیضا شود دست از بیاض گردن ساقی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6777

مکن با ارتکاب جرم اظهار پشیمانیچه لازم با دروغ آمیختن آلوده دامانی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6782

جنونم پهن شد صبر از من شیدا چه می خواهی؟عنانداری ز من در دامن صحرا چه می خواهی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6816

چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟چون شرر بر سر این خرده جان می لرزی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6818

بوسه از کنج لب یار نخورده است کسیره به گنجینه اسرار نبرده است کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6829

دل نبندند عزیزان جهان در وطنیکه به یوسف ندهد وقت سفر پیرهنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6830

چه شود گر به پیامی دل من شاد کنی؟پیش ازان روز که بسیار مرا یاد کنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq