ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ای ز رویت برق عالمسوز در هر خرمنیوز نسیم جلوه ات هر آتشی را دامنی
ای ز رویت در کف هر خار نبض گلشنیهر گلی را در ته دامن چراغ روشنی
از رخ اخترفشانت کهکشان هر کوچه ایوز خم ابروی تو پر ماه نو هر برزنی
هر حبابی را درین دریا ز حسن بیحدتخلوتی با ماه کنعان در ته پیراهنی
هر سپندی را ز یاد روی آتشناک توچون خلیل الله در آتش حضور گلشنی
ابر احسان تو آتش را گلستان کرده استدر بهشت افتاده هر دیوانه ای در گلخنی
از فروغ آفتاب لامکان جولان توحلقه ذکری است گرم از ذره در هر روزنی
وحشی دامان صحرای تو هر سرگشته ایماهی دریای بی رنگ تو هر سیمین تنی
سوزنی دارد ز مژگانت جدا هر رشته ایرشته ای دارد جدا از طره ات هر سوزنی
پرتو یکتائیت افتاده بر دیوار و درآفتابی سربرآورده است از هر روزنی
ز اشتیاق برق تیغت می کشد در هر بهارهر سر خاری درین صحرا چو آهو گردنی
جلوه در پیراهن بی جرم یوسف می کندبر لب دریای غفران تو هر تردامنی
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. جای حیرت نیست اگر کاغذ ید بیضا شودکلک صائب زین غزل گردید نخل ایمنی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6720
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
روزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است
لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است
زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای استاین نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است
شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Dedim, könül, nə düşübsən həvəsdən,Şamama dərərəm, tağ inciməsin.
Yada düşdüGördüm üzünü, bağçada laləm yada düşdü;Əmdim dodağın bal kimi, ağzım dada düşdü.
Gəraylı: Gəl ey bülbül, bahar keçdiGəl ey bülbül, bahar keçdi,Nə ağlarsan, nə sızlarsan,
Hiyləylə tutub əllərimi bağlarsanZülfünlə də bütpərəstə gün ağlarsan.