Qəzəl 571

از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 617

اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مراز روی گرم، پر از آفتاب کرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 643

چه حاجت است به گلگونه، روی گلگون را؟نشسته است به خون هیچ ساده دل خون را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 645

ز داغ نیست محابا به درد ساخته راکه آتش است گلستان، زر گداخته را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 648

دوام نیست چو ایام گل جوانی راشتاب خنده برق است شادمانی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 660

ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 666

مرا ز نشأه می ساخت کامیاب هواکه هست داروی بیهوشی شراب هوا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 672

غم حساب ندارم ز میْ‌پرستی‌هاکه نیست قابل تعبیر، خواب مستی‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 680

روی تو غنچه ساخت گل آفتاب رادر هم شکست کوکبه ماهتاب را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 688

سرگشته چند فکر پریشان کند ترا؟در خانه گردبد بیابان کند ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 695

خط تلخ ساخت آن دهن همچو قند رااین مور برد چاشنی نوشخند را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 720

غمگین نیم که خلق شمارند بد مرانزدیک می کند به خدا، دست رد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 725

پیچیده درد هجر تو بر یکدگر مراشاید غلط به نامه کند نامه بر مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 768

دوری ز خلق، باغ و بهارست پیش مادامان دشت، دامن یارست پیش ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 792

آمد خزان و تر نشد از می گلوی مارنگی درین بهار نیامد به روی ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 851

ای ز تو شور در جگر کلک شکر نوای رارشته آه در گره فکر گرهگشای را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 856

نیست غم نان و آب، گوشه نشین رادر رحم آماده است رزق، جنین را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 891

نکند باده شب، سوختگان را سیرابتشنه در خواب شود تشنه تر از خوردن آب

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 895

به نگاهی دل خون گشته ما را دریاببه چراغی سر خاک شهدا را دریاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 910

عرق‌فشانی آن گلعذار را دریابستاره‌ریزی صبح بهار را دریاب

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 947

رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاستمرد چبود، می توانم گفت گردی برنخاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 949

گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماستگر نباشد باغبان در باغ و بستان مفت ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 968

حفظ دولت در پریشان کردن سیم و زرستمد احسان رشته شیرازه این دفترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 970

عاشق پروانه مشرب را چه پروای سرست؟رشته این شمع بی پروا کمند صرصرست

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 973

عشرت روی زمین در چرب نرمی مضمرسترشته هموار را بالین و بستر گوهرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 993

هر نگاه حسرت عشاق آه دیگرستدر دل هر قطره اشکی نگاه دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 994

عشق را بی دست و پایی دست و پای دیگرستراه گم کردن درین ره رهنمای دیگرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 998

تلخی عالم شراب خوشگوار ما بس استدرد و داغ ناامیدی لاله زار ما بس است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1005

مزد دست و تیغ قاتل چشم قربانی بس استعذرخواه نقش از نقاش حیرانی بس است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1007

گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq