از بساط فلک آن سوی بود بازی ما
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
از بساط فلک آن سوی بود بازی ماشش جهت کیست به ششدر فکند بازی ما؟
ما حریفان کهنسال جهان ازلیمطفل شش روزه عالم ندهد بازی ما
تخته نقش مرادست دل ساده دلانبازی خود دهد آن کس که دهد بازی ما
قوت بازوی اقبال، رسا افتاده استنیست محتاج به تعلیم و مدد بازی ما
خانه پرداختگانیم درین بازیگاهدل ز بازیچه گردون نخورد بازی ما
پیری و طفل مزاجی به هم آمیخته ایمتا شب مرگ به آخر نرسد بازی ما
روزگاری است به گردون دغا هم نردیمعجبی نیست اگر پخته بود بازی ما
چون زر قلب نداریم به خود امیدیدر شب تار جهان تا که خورد بازی ما؟
ظاهر و باطن ما آینه یکدگرندخاک در چشم حریفی که دهد بازی ما
بود ما محض نمودست، سرابیم سرابجای رحم است بر آن کس که خورد بازی ما
جامه را پرده درویشی خود ساخته ایمندهد فقر به تشریف نمد، بازی ما
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چه خیال است که از پای نشیند صائبتا به هر کوچه چو طفلان ندود بازی ما
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-571
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale
Yetişdi hesablar, doldu mətləbə,Şükür, üstümüzə çaldı bir günəş.
Övzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigarÖvzai-dəhrü kari-cahanü dövrü-ruzigar,Daim təğyir ilə təbdil qılıb şüar.
Bir zamanlarBir zamanlar sənin pənbə kölgəndəPək bəxtiyar idim, nazlı dilbərim.
Molla Məhəmməd Səfili və dəyirmançi İbrahimin dastaniAşıq Səfilinin Zediban kəndindən yaxın dostu, İbrahim adlı dəyirmançı vəfat edir. Zedbana gəlib dəyrmanı boş görən Səfili kədərlənir, sazını alıb dəyirmana, sonra gedib məzarlığa, dostu İbrahimin türbəsinə və fələyə müraciət edir:Səfili:**