Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من
Qəzəl 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون
Qəzəl 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Qəzəl 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن
Qəzəl 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن
Qəzəl 6294ز آستین دست تو گر یک سحر آید بیرونچون گل از دست تو بی خواست زر آید بیرون
Qəzəl 6314سخن ز مهر و وفا با تو بی وفا گفتنبود به گوش گران حرف بی صدا گفتن
Qəzəl 6315به درد و داغ توان گشت کامیاب سخنبه قدر گریه و آه است آب و تاب سخن
Qəzəl 6324خوش است فصل بهاران شراب نوشیدنبه روی سبزه و گل همچو آب غلطیدن
Qəzəl 6334شکوه عشق جهانگیر را تماشا کندلی ز سنگ کن این شیر را تماشا کن
Qəzəl 6342به هر چه رنگ کنی می شود سفید آخربه جز سیاهی دل موی را خضاب مکن
Qəzəl 6364چند ای دل غمین به مداران گریستن؟عیب است قطره قطره ز دریا گریستن
Qəzəl 6397دل می برد ز قند مکرر کلام مننی می کند به ناخن شکر کلام من
Qəzəl 6403شد خشک از گشودن لب آبروی منآخر چو غنچه جام تهی شد سبوی من
Qəzəl 6409هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن
Qəzəl 6416صاف است به گردون دل بی کینه مستانزنگار نگیرد به خود آیینه مستان
Qəzəl 6434اشکی که از ندامت ریزند باده خوارانشیرازه نشاط است چون رشته های باران
Qəzəl 6435دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهانامروز خوش قماشی ختم است بر صفاهان
Qəzəl 6438ای خطت رهنمای سوختگانلب لعلت دوای سوختگان
Qəzəl 6472از کدامین باغ سوزد عاشق شیدای تو؟پیش یکدیگر نظربازند سر تا پای تو
Qəzəl 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو
Qəzəl 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو
Qəzəl 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تومه در کمند کاکل عنبرفشان تو
Qəzəl 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو
Qəzəl 6585Mənə ram oldu ol sərvi-rəvan ahəstə-ahəstə,Zora düşməz, çəkilsə çün kəman ahəstə-ahəstə.
Qəzəl 6603به صد دلیل نرفتن ره خدای که چه؟به صد چراغ ندیدن به پیش پای که چه؟
Qəzəl 6617خط غبار گرد رخ یار آمدهخورشید حسن بر سر دیوار آمده
Qəzəl 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بستهکنج قفس بهشت است، بر مرغ پرشکسته
Qəzəl 6693بندگی کردن پسندیده است با آزادگیسرو را خط امان شد از خزان استادگی
Qəzəl 6724چند اسباب اقامت جمع در عالم کنی؟ریشه تا کی در زمین عاریت محکم کنی؟