پیش خونم شعله آتش سپر انداخته است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من
ریشه خون من و جوهر به هم پیچیده استکی ز تیغش می رود داغ پلنگ خون من؟
این سیاهی بر بیاض گردن او خال نیستگردنش شد داغدار از دست رنگ خون من
در مذاق خنجر او کار شکر می کنداز شکر شیرینی رغبت شرنگ خون من
می کنم لوح مزار خویش از سنگ فسانتا مگر آید برون تیغش ز سنگ خون من
خون مظلومان نمی خوابد چو خون کوهکنمی درد پهلوی خسرو را پلنگ خون من
بر بیاض گردنش صائب اگر چشم افکنیمی توان دیدن در آن آیینه رنگ خون من
دامنش چون لاله گون گردد ز رنگ خون من؟خاک می مالد به لب تیغش ز ننگ خون من
کیست غیر از داور محشر، که روز بازخواستدامن او را برون آرد ز چنگ خون من
بس که داغ سینه سوز مهر، خونم را مکیدبر سفیدی می زند چون صبح، رنگ خون من
ارغوان زار تجلی گریه گرم من استطور را یک لقمه می سازد نهنگ خون من!
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می کشم خود را ازین غیرت که دست افکنده استبر بیاض گردن آن شوخ، ننگ خون من
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6119
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Molla Cuma baba bir gün Qıpçağa gəlir, lakin onu bu kənddətanımırlar. Qışın oğlan çağı idi, hər yerə qar yağmış, buz bağlamışdı.
SaldınQanlı fələk, neyləmişdim sənə mən,Axırda məni yüz min bəlaya saldın,
Qəzəl: Köksümdə könül işrəti peykanın üçündürKöksümdə könül işrəti peykanın üçündür,Cismimdə bu can ülfəti qurbanın üçündür
EdəsənBaşına döndüyüm ədalətli şahGəlmişəm dərdimə dərman edəsən