Saib Təbrizi · Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جگری تشنه تر از وادی محشر دارمدم آبی طمع از ساقی کوثر دارم
Qəzəl 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارمچون نسوزم، که سر داغ به دامن دارم
Qəzəl 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارمجانب باده گلرنگ فرو نگذارم
Qəzəl 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟چند از تشنه لبی سنگ در آب اندازم؟
Qəzəl 5642گوش ناز تو به فریاد حزین می مالمتا جبین هوس خود به زمین می مالم
Qəzəl 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنمنیست ممکن که اثر در دل در دل آن ماه کنم
Qəzəl 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟طرف وعده کریم است تقاضا چه کنم؟
Qəzəl 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم
Qəzəl 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایمچو نی خامه ز شکر به سخن ساخته ایم
Qəzəl 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیمنعمتی بود که از هستی خود سیر شدیم
Qəzəl 5689ما نه زان بیخبرانیم که هشیار شویمیا به بانگ جرس قافله بیدار شویم
Qəzəl 5702ز بیغمی نه ز مطرب ترانه می طلبمبرای گریه چو طفلان بهانه می طلبم
Qəzəl 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم
Qəzəl 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم
Qəzəl 5716ز سر کلاه نمد را چگونه بردارمکه زیر تیغ حوادث همین سپر دارم
Qəzəl 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم
Qəzəl 5723ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم
Qəzəl 5744اگر چه با گل دمساز می شود شبنمچو صبح شد به فلک بار می شود شبنم
Qəzəl 5760چراغ طور نسوزد اگر کلیم شومشکفتگی نکند گل اگر نسیم شوم
Qəzəl 5774ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟به هیچ و پوچ دل خویش چند آب کنیم؟
Qəzəl 5784در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام
Qəzəl 5786تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام
Qəzəl 5809از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم
Qəzəl 5810از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟
Qəzəl 5824دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم
Qəzəl 5853ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم
Qəzəl 5862ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Qəzəl 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم
Qəzəl 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم
Qəzəl 5915کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟چون لاله نفس سوخته زین سنگ برآیم