از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم

اجزای حسن زیر و زبر می شود ز خطجز پیشگاه جبهه و دولتسرای چشم

از قید خط و زلف امید نجات هستبیچاره عاشقی که شود مبتلای چشم

از باز چشم بسته نیاید اگر شکارچون می برد ز اهل نظر دل حیای چشم؟

خیزد به رنگ دود ز مژگان نگه مراگرم است بس که از دل گرمم هوای چشم

در منزلت ز خنده اگر گریه بیش نیستبالاتر از دهن ز چه دادند جای چشم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب غبار اگر چه به آیینه دشمن استاز خط چون غبار بود توتیای چشم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq