Nə qəmim var cahan icrə bənim, yar bənim,Nəyim əksikdi bənim, yar bənim, var bənim.

Sayeyi ali-əba, badeyi-əshabi-səfa,Xərməni-feyzi-bəha, cəzbeyi-əhrar bənim.

Sazu sazəndə qəzəl, cuşu xuruşi-sevda,Xubi-şirin hərgəhi, təbi-şəkərxar bənim.

Azu cox, hər nə ki var bəzmi-hərifan icrə,Malikanəm, həme dəm kaseyi-dəvvar bənim.

Hər yanə badə fəşan kaseyi-irsal etdim,Bəzmlərdə cəkilən sağəri-sərşar bənim.

Bilmədim kim, necə karim, necə kirdarim ucunQırdı başimdə butun bizeyi-dildar bənim.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Şukur, ey Miri Nigari ki, xərabat icrəCəngu ahəngu qədəh, şeri-şəkərbar bənim.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq