Qəzəl 4542

خطی کان رخ تازه می آوردجهان را به شیرازه می آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4543

خال او یک نظر از دیده ما دور نباشددانه سوخته اینجاست که بی مور نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4546

عشق تو ز دل بدر نمی آیدسیمرغ ز قاف برنمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4548

قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذکه نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4553

آب گوهر از تهی چشمان نمی شوید غبارنقش، جوی خشک باشد در عقیق آبدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4559

می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4561

پیچ و تاب خط بر آن رخسار گلرنگ است بارجلوه طوطی بر این آیینه چون زنگ است بار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4573

دل کجا در سینه ویرانه می گیرد قرار؟کوچه گرد زلف کی درخانه می گیرد قرار؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4578

تخم مهری گر به دلها می فشاند روزگاردانه از بهر درودن می دماند روزگار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4579

می شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمارمی توان گل چید از خمیازه او در خمار

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4581

از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهارچون گل رعنا خزان رادر قفا دارد بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4588

خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهارصبح محشر سر زد ازچاک گریبان بهار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4592

بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیارپای خواب آلود رااز زیر دامن برمیار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4600

از دم تیغ است آن موی کمر خونریزترهست از مژگان میان آن پسر خونریزتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4608

می کشداز بی هنر کلفت هنرور بیشترمی خورد دل درتمامی ماه انور بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4610

می‌کشد عزت طلب خواری ز دوران بیشترهست یوسف را خطر از چاه و زندان بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4611

دل بود مایل به خط عنبرافشان بیشترهست در ابر سیاه امید باران بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4613

می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشترتیغ لنگر دار دارد زخم کاری بیشتر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4614

عشق راباشد به عاشق دلنوازی بیشترمی کند بیچارگان را چاره سازی بیشتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4615

گرچه از جان نیست چیزی بابدن نزدیکترباشد آن جان جهان ازجان به تن نزدیکتر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4616

زاهد از آلوده دنیاست دنیا خواه تررهرو این راه از رهزن بود گمراه تر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4618

هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضرتاکه راافتد درین وادی به کف دامان خضر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4620

لاله ها چشم غزالان می نماید در نظرخارها صفهای مژگان می نماید در نظر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4621

نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظراز دل صد پاره دارم لاله زاری درنظر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4622

نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدرنیست در دشت ختن آهوی مشکین اینقدر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4623

حسن را در کار نبود باده ناب دگرچشمه خورشید مستغنی است از آب دگر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4627

ای ز رویت هر نگاهی را گلستان دگردر دل هر ذره ای خورشید تابان دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4628

حسن دارد در سواری شوکت و شان دگرجلوه را در خانه زین هست میدان دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4631

می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمرداغ دارد شعله جواله را دوران عمر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4634

کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟دایه از گردیتیمی داشت در دریا گهر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq