Qəzəl 5061

درخون نشستم از نفس مشکبار خویشچون نافه عقده ای نگشودم زکار خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5062

حرف سبک نمی بردم ازقرار خویشاز هر صدا چو کوه نبازم وقار خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5066

چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5070

از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5077

از صحبت افسرده روانان به حذر باشجویای جگر سوختگان همچو شرر باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5086

جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5091

که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟که یک حلقه اوست چشم سیاهش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5095

ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوشمرا کرده است چون خط حلقه درگوش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5099

هر که خموش از شکایت است زبانشحلقه ذکر خفی است مهر دهانش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5113

مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خطکه می پیچد بساط حسن را برهم غبار خط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5116

افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5121

می پرستان در سر کوی مغان گردند جمعتیرهای راست در پیش نشان گردند جمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5122

در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5124

روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمعدر دل شبها رگ ابر بهارم همچو شمع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5130

قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5131

ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمعکه خویش را نکند آب در گلستان جمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5136

منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5138

دل مست حیرت و سر پرشور درسماعموسی به خواب بیخودی وطور درسماع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5143

دل چه باشد تا کسی از دلستان دارد دریغ؟عاشق از معشوق هیهات است جان دارد دریغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5146

عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغقطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5153

چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5157

تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5158

گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5164

ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5165

زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5168

هرکجا دلمرده‌ای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5171

پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5172

از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5190

نقش و نگار مار بود سرنوشت خلقبا زهر کرده اند همانا سرشت خلق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5193

صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq