افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

منسوخ گشت چون خط کوفی ز خط نسخطغرای چین ابروی او از مثال خط

گر صد هزار تبت وارونه خوانده ایبیرون نمی رود ز ضمیرت ملال خط

قیر دوال پا که شنیدی خط است و بسچند آبروی تیغ بری در زوال خط

خواهد فتاد کوکب بخت بلند تواز آه و دود سوختگان در وبال خط

رحمی به خاکساری عاشق نمی کنیتا روی نازکت نخورد خاکمال خط

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب چه دولتی است که روشن نموده استچشمم سواد خط غبار از خیال خط

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq