ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف

کمند جذبه ارباب حاجت است کرمکه ابر را کند از بحر پیشواز صدف

ز خوان عالم بالاست روزی دل پاکنمی کند دهن خود به بحر باز صدف

مگر که خنده دندانمای او را دید؟که شد به عقد گهر بوته گداز صدف

دهان لاف پر ازخاک باد دریا راکه پیش ابر کند دست خود دراز صدف

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. ز وصل گوهرازان کامیاب شد صائبکه شد ز صدق سراپا کف نیاز صدف

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri