در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را

از برق و باد نعل رحیلش در آتش استمنزل کجاست قافله نوبهار را؟

چون زندگی به کام بود مرگ مشکل استپروای باد نیست چراغ مزار را

بی طاقتی است قسمت منعم ز جمع مالاز گنج پیچ و تاب بود رزق مار را

روشندلان همیشه به سختی بسر برنددر سنگ زندگی بسرآید شرار را

کم بخت را ز نعمت الوان نصیب نیستمژگان به خون گل نشود سرخ خار را

چشم ترا به سرمه کشیدن چه حاجت است؟کوته کن این بهانه دنباله دار را!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب کنون که دور به کام تو می رودبشکن به ساغری سر و دست خمار را

Başlandı yenə od nəfəsi burda baharın,Yüz rəngə çalan qönçələri pozdu qərarın.

Kəmbəxt olana neməti-əlvan nəsib olmaz,Gül qanına batmaqla qızarmaz üzü xarın.

Ruzgarın əgər xoş keçə, ölmək yada düşməz,Hər bad ilə sönməz çırağı çünki məzarın.

Mən etməyə çərxi-fələyi yox daha taqət,Zər güdməyə qıvrılmaq olub qisməti marın.

Qəlbi işıq insanlara dünya qara keçdi,Gördü bu həyatın hər üzün – dərdin, azarın.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Dövran dolanıb, kama yetişdin daha, Saib,Bir badə də iç, ta ki sına məsti-xumarın.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana