از بیقراری دل اندوهگین خویش
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش
در وادیی که روبه قفا می روند خلقدر قعر چاهم از نظر دوربین خویش
ای وای اگر مرا نکند آب،انفعالزین تخمها که کاشته ام در زمین خویش
آن خرمنم که خوشه اشک است حاصلماز جیب و دامن تهی خوشه چین خویش
یوسف به سیم قلب فروشی ز عقل نیستما صلح کرده ایم زدنیا به دین خویش
یک نقش بیش نیست نگین را و لعل اودارد هزار رنگ سخن درنگین خویش
از بس گرفته است مرا در میان گناهاز شرم ننگرم به یسار و یمین خویش
دایم به خون گرم شفق غوطه می خورمچون صبح صادق از نفس راستین خویش
چون شبنم است بستر و بالین من ز گلدر خارزار، از نظر پاک بین خویش
گرد یتیمی گهر پاک من شودگرد از دلی که بسترم از آستین خویش
چون گل فریب خنده شادی نمی خوریمنقش مراد ماست ز چین جبین خویش
صید مراد ازوست که درصید گاه عشقگردد تمام چشم وبود درکمین خویش
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب ز هر که هست به کردار کمترمدر گفتگو اگر چه ندارم قرین خویش
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5070
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Həq ləbindən ğönçəni gülşəndə xəndan eyləmiş,Leyk bu nazikliyi lütf ilə çəndan eyləmiş.
Əsiri-möhnəti-hicran mənəm, mənƏsiri-möhnəti-hicran mənəm, mən,Qəribü zarü sərgərdan mənəm, mən.
Ay ŞəkərFəsli-tabistanda bağü bostandaNovrəstə cavanım, gülüm, ay Şəkər!
Bəsdir yetər axir!Nədir bu nazü istiğna, gecə oldu səhər axir,Könül şad eylə bir tək busə ilə ey gözəl, axir!