خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویشکافر مباد کشته تیغ زبان خویش !

یک مرد در قلمرو جرأت نیافتمدر دل چوآفتاب شکستم سنان خویش

هرگز چنان نشد که درین دشت پرشکاردست نوازشی بکشم برکمان خویش

آتش به مصحف پر پروانه می زنداین شمع هیچ رحم ندارد به جان خویش

در وادیی که خضرزند جوش العطشدارم عقیق صبربه زیر زبان خویش

چون موج ازکشاکش این بحر نیلگونفرصت نیافتم که بگیرم عنان خویش

بلبل به خاکساری من رشک میبردافتاده ام ز جوش گل ازآشیان خویش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب به گردکعبه مقصد کجارسد؟دارد هزار مرحله تاآستان خویش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar