Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز آهم نم به چشم چرخ بداختر نمیآیدبه دود تلخ، اشک از دیده مجمر نمیآید
Qəzəl 3218به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آیدکه آه از سینه ام گلگون قبا بیرون نمی آید
Qəzəl 3231دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟مگر گاهی زدیوان قیامت فال بگشاید
Qəzəl 3233گره تا کی ز ابروی سخن پرداز نگشاید؟در رحمت به رویم چند آن طناز نگشاید؟
Qəzəl 3253نفس از توبه صادق دم عیسی گردددست از بیعت تقوی ید بیضا گردد
Qəzəl 3255پنبه گوشم اگر پنبه مینا گرددمستی باده گلرنگ دو بالا گردد
Qəzəl 3270نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟سگ دیوانه محال است نگهبان گردد
Qəzəl 3281سر ارباب جدل خرج زبان میگرددرگ گردن چو قوی گشت سنان میگردد
Qəzəl 3287کوه در بادیه شوق کمر میبنددخاک چون آب روان بار سفر میبندد
Qəzəl 3288غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد
Qəzəl 3289دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد
Qəzəl 3290کلفت از سینه می ناب برون می آردگرد ازین غمکده سیلاب برون می آرد
Qəzəl 3291تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد
Qəzəl 3293دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد
Qəzəl 3297آه عشاق سیهروز اثرها داردشب این طایفه در پرده سحرها دارد
Qəzəl 3298چشم پرکار تو در پرده بیانها دارددر تبسم لب جان بخش تو جانها دارد
Qəzəl 3301شوق من سرکشی از زلف معنبر داردآتشم بال و پر از دامن محشر دارد
Qəzəl 3302سخنی کز دل بیتاب بود پرداردنامه شوق چه حاجت به کبوتر دارد؟
Qəzəl 3312تشنگان حال جگر سوختگان می دانندخبر از تشنه ما ریگ بیابان دارد
Qəzəl 3313سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد
Qəzəl 3338کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد
Qəzəl 3345دولت از دیده بیدار طلب باید کردگریه چون شمع نهان در دل شب باید کرد
Qəzəl 3357دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفتسایه بال هما را به قفس نتوان کرد
Qəzəl 3359تا حیا قطع نظر زان گل رخسار نکردمور خط رخنه در آن لعل شکربار نکرد
Qəzəl 3364از دو عالم دل اگر رو به سویدا میکردسیر پرگار درین نقطه تماشا میکرد
Qəzəl 3365بیتو گر شاخ گلی دیده تماشا میکردمشق نظاره آن قامت رعنا میکرد
Qəzəl 3368خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد
Qəzəl 3379تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد
Qəzəl 3380شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زدتر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد
Qəzəl 3381قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد