سخنی کز دل بیتاب بود پرداردنامه شوق چه حاجت به کبوتر دارد؟

پوست بر پیکر من قلعه آهن شده استرگ ز خشکی به تنم جلوه نشتر دارد

خبر از گوهر اسرار ندارد غواصاین محیط از نفس سوخته عنبر دارد

خانه از بحر جدا ساخت به یک قطره آبدل پر آبله ای بحر ز گوهر دارد

تخم چون سوخت، پریشان نکند دهقانشدل سودازده جمعیت دیگر دارد

گوش تا گوش زمین پر ز گرانباران استهیچ کس نیست که باری ز دلی دارد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. از خط افسرده نشد گرمی هنگامه حسنجوش دریا چه غم از خامی عنبر دارد؟

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri