Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست
Qəzəl 1792اگر نه عاشقی این چهره خزانی چیست؟اگر نه ماتمی این بخت آسمانی چیست؟
Qəzəl 1795به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیستسیاه خیمه این دشت جز سویدا نیست
Qəzəl 1804کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟کدام روز که شیری درین نیستان نیست؟
Qəzəl 1809زمین چو ریگ روان است بر جناح سفردر او فشردن پای ثبات ممکن نیست
Qəzəl 1810چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست
Qəzəl 1830خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت
Qəzəl 1831کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت
Qəzəl 1836نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت
Qəzəl 1846ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت
Qəzəl 1850شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفتغریب بود، ز حب الوطن سخن می گفت
Qəzəl 1852آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت
Qəzəl 1867آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است
Qəzəl 1869درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است
Qəzəl 1887ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست
Qəzəl 1889آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست
Qəzəl 1892با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست
Qəzəl 1897عشق گهرشناس به دیوانه خوشترستاز بهر گنج، گوشه ویرانه خوشترست
Qəzəl 1898جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست
Qəzəl 1906با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است
Qəzəl 1908نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است
Qəzəl 1915نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است
Qəzəl 1921آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است
Qəzəl 1923راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است
Qəzəl 1926روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است
Qəzəl 1939شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوستآهی که خیزد از دل ما گرد راه اوست
Qəzəl 1940شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست
Qəzəl 1942محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست
Qəzəl 1951دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست
Qəzəl 1960یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است