Qəzəl 1789

مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1792

اگر نه عاشقی این چهره خزانی چیست؟اگر نه ماتمی این بخت آسمانی چیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1795

به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیستسیاه خیمه این دشت جز سویدا نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1804

کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟کدام روز که شیری درین نیستان نیست؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1809

زمین چو ریگ روان است بر جناح سفردر او فشردن پای ثبات ممکن نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1810

چه خستگی است که در چشم ناتوان تو نیست؟چه دلخوشی است که در گوشه دهان تو نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1830

خوش آن که چون گل ازین گلستان دمید و گذشتچو صبح یک دو نفس سرسری کشید و گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1831

کنون که از کمر کوه موج لاله گذشتبیار کشتی می، نوبت پیاله گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1836

نظر بپوش ز خود تا نظر توانی یافتبشوی دست ز جان تا گهر توانی یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1846

ز روی گرم تو خورشید حشر نور گرفتقیامت از لب چون پسته تو شور گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1850

شب گذشته دل از زلف پر شکن می گفتغریب بود، ز حب الوطن سخن می گفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1852

آن روی لاله رنگ مرا در نقاب سوختدر پرده سحاب مرا آفتاب سوخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1867

آتش کباب کرده یاقوت آن لب استچشم سهیل در پی آن سیب غبغب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1869

درد دلم ز پرسش ارباب عادت استبیماریی که هست مرا، از عیادت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1887

ما را کلاه فقر به افسر برابرستسد رمق به ملک سکندر برابرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1889

آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1892

با آب خضر آن خط شبگون برابرستلفظی که تازه است به مضمون برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1897

عشق گهرشناس به دیوانه خوشترستاز بهر گنج، گوشه ویرانه خوشترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1898

جانهای آرمیده ز مردم رمانترستآبی که ایستاده تر اینجا روانترست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1906

با قرب یار رشته جان در کشاکش استدر عین بحر، موج همان در کشاکش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1908

نقشم به باد داد، نگار اینچنین خوش استخونم به خاک ریخت، بهار اینچنین خوش است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1915

نقد نشاط در دل گنجینه خم استاین گنج در عمارت دیرینه خم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1921

آیینه را توجه خاطر به گلخن استهر جا صفای قلب دهد روی، گلشن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1923

راز نهان ز سینه در انداز جستن استاز زور باده شیشه ما در شکستن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1926

روشنگر وجود به راه اوفتادن استدر جویبار، سبزی آب از ستادن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1939

شاهنشهی است عشق که دل جلوه گاه اوستآهی که خیزد از دل ما گرد راه اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1940

شاهنشهی است عشق که عالم گدای اوستبرخاست هر که از سر عالم لوای اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1942

محتاج کی به نشأه می چشم مست توست؟پر خون دهان جام می از پشت دست توست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1951

دستی به جام باده حمرایم آرزوستدست دگر به گردن مینایم آرزوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1960

یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq