Qəzəl 236

Surətin sanki səməndər eləyər ayinəni,Gülüşün sinəsi gövhər eləyər ayinəni.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 241

نشأه دیوانگی تکلیف باغم می کندنوبهاران روغن گل در چراغم می کند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 250

چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بودشوق در راه است تا منزل به جای خود بود

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 250

حاجت دام و کمندی نیست در تسخیر ماگردش چشمی بود بس حلقه زنجیر ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 293

چه لذت دیدن رخسار آن مه پاره می بخشدکه عاشق هر دو عالم را به یک نظاره می بخشد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 325

اشک ما آتش حل کرده به دامن دارددانه سوختگان برق به خرمن دارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 331

قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرددامن دولت جاوید رها نتوان کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 343

دو دل شوم چو به زلفش مرا نگاه افتدچو رهروی که رهش بر سر دو راه افتد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 360

به دل علاقه نداریم تا به جان چه رسدگذشته ایم ز خود تا به دیگران چه رسد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 367

لب یاقوت او تا داد از خط عرض لشکر راحصاری کرد در گرد یتیمی آب گوهر را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 370

به تیغ هر که شود کشته پایدار شودرسد چو قطره به دریا یکی هزار شود

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 372

O güləndam ki, onun çəkmişəm hər gün əzabın,Olmaram razı çəkə özgələr indi gülabın.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 381

خلد تسخیر دل اهل محبت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 399

مژگان من ز اشک دمی بی گهر نبوداین شاخ بی شکوفه لخت جگر نبود

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 403

Kənara çəkmə üzündən ol ənbər əfşanı,Amandı, qırmagınan bu dili-pərişanı.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 416

نسیم از چمن و مشک از ختن گویدگل شکفته ازان چاک پیرهن گوید

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 420

بدل زان با تپیدن های دل کردم دویدن راکه بیم راه گم کردن نمی باشد تپیدن را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 433

جوش سخن من بود از جذبه مردانهر خام مرا بر سر گفتار نیارد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 438

لب تشنه تو، سوخته ای نیست نباشدشاد از تو غم اندوخته ای نیست نباشد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 461

باز دارم نعل در آتش ز پیکان دگرمی کند در سینه کاوش تیر مژگان دگر

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 462

Yuma bilməz gözünü aşiqi-divanə gecə,Sübhədək çünki açıqdır neçə meyxanə gecə.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 501

در سفر زود خجالت کشد از دعوی خویشدر وطن هر که سبکبار نماید خود را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 510

سخن آن است که از جای درآرد دل راحدی آن است که دیوانه کند محمل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 531

دل را به زلف حسن شمایل نمی دهمتا دل نمی دهند مرا دل نمی دهم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 533

از شرم عشق دیده خونبار بسته ایمسدی میان دیده و دیدار بسته ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 536

چون می کهنه چه شد گر نبود جوش مرا؟شور صد بزم بود در لب خاموش مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 541

ما را به تو شد راهنما راهبر چشمچون اشک نگردیم چرا گرد سر چشم؟

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 542

تازه دارد دل من خار و خس مژگان رااین سفالی است که سیراب کند ریحان را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 552

منقلب گشته است از دور فلک احوال منضعف پیری در جوانی کرده استقبال من

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 564

خوش است چاشنی سود در زیان دیدنرخ بهار در آیینه خزان دیدن

Saib Təbrizi1 dəq