چهره ات بال سمندر می کند آیینه را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چهره ات بال سمندر می کند آیینه راخنده ات دامان گوهر می کند آیینه را
این شکوه حسن با خورشید عالمتاب نیستشوکت حسنت سکندر می کند آیینه را
جلوه آن خط نوخیز و لب شکرفشانبال طوطی، تنگ شکر می کند آیینه را
آفتاب بی زوال حسن عالمسوز اوگرم چون صحرای محشر می کند آیینه را
جلوه روی عرقناک تو ای ماه تمامسیر چشم از ماه و اختر می کند آیینه را
تا چه خواهد کرد یارب با دل مومین منآتشین رویی که مجمر می کند آیینه را
اشتیاق گردسر گردیدنت، بی اختیاردر کف مشاطه شهپر می کند آیینه را
صحبت روشن ضمیران کیمیای دولت استروی او خورشید منظر می کند آیینه را
جلوه همچشم، ابر نوبهار خجلت استآن رخ شبنم فشان، تر می کند آیینه را
ساده لوحان زود می گیرند رنگ همنشینصحبت طوطی سخنور می کند آیینه را
نعمت دیدار یوسف را نیارد در نظرگر چنین رویش توانگر می کند آیینه را
می کند از علم رسمی سینه ها را پاک عشقروشنی مفلس ز جوهر می کند آیینه را
از فروغ حسن، می گردد دل فولاد آبآن بهشتی روی، کوثر می کند آیینه را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چون دل عاشق نگردد صائب از حسنش غیور؟صحبت او نازپرور می کند آیینه را
Surətin sanki səməndər eləyər ayinəni,Gülüşün sinəsi gövhər eləyər ayinəni.
Hüsnünün şövkəti İskəndərin o şöhrətinə,Şəfəqin ayə bərabər eləyər ayinəni.
Can alan xalın ilə şəkkərə dönmüş dodağın,Tutiya, bəlkə də, şəkkər eləyər ayinəni.
Aləmi yandıran hüsnün eləməz kimsəyə zülm,Odlu səhra, ya da məhşər eləyər ayinəni.
Tərləmiş surətin aydan da gözəl cilvələnər,Baxana nurlu bir əxtər eləyər ayinəni.
Qanadım mum kimidir, Allah, özün dadıma çat,Atəşin şöləli məcmər eləyər ayinəni.
Dolanar başına məşşatə, necə zərgələrBəzəyib haşiyəsi zər eləyər ayinəni.
Arif insan ilə söhbət özü bir dövlətdir,Görkəmin bir daha zivər eləyər ayinəni.
Göz yaşı tökdü xəcalətlə baharın buludu,Şəbnəmin çünki təzə-tər eləyər ayinəni.
Sadəlövh tez düşər həmsöhbətinin təsirinə,Təsirin tutiya bənzər eləyər ayinəni.
Yusifi görmək üçün güzgü həvəs etməyəcək,Baxışın, bil ki, tavangər eləyər ayinəni.
Daş ürəklər əriyib döndü suya hicrində,Gözlərin çeşmeyi-kövsər eləyər ayinəni.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saibin qəlbi yarın gül üzünə heyrandır,Dil açar tərifə gövhər eləyər ayinəni.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-236
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Yenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
Mürəbbe: Qanlı fələk, səndən şikayətim varQanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum
Gəraylı: Görə bilməm ariziniGörə bilməm arizini,Tutubdur sər-basər zülfün,
Yol kənarındaSəhər şikarında çıxdı qarşıma,Bir cüt gözəl gördüm yol kənarında.