چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
چهره ات خورشید سیما می کند آیینه رالعل جان بخشت مسیحا می کند آیینه را
گرچه از آیینه گویا می شود هر طوطییطوطی خط تو گویا می کند آیینه را
ساده لوح آن کس که بهر دیدن رخسار توتخته مشقر تماشا می کند آیینه را
تا چه کیفیت دهد، کز آبداری لعل توپر می لعلی چو مینا می کند آیینه را
حسن روزافزون او در هر تماشا کردنینشأه حیرت دو بالا می کند آیینه را
شوق دامنگیری تمثال آن یوسف لقادست گستاخ زلیخا می کند آیینه را
دیدن پیشانی واکرده ات هر صبحگاهچین جوهر از جبین وا می کند آیینه را
چون برآرد شوکت حسن تو دست از آستینشق چو ماه عالم آرا می کند آیینه را
می کند زنجیر جوهر پاره چون دیوانگانگر چنین حسن تو شیدا می کند آیینه را
مردمان را آب اگر گردد به چشم از آفتابپرتو روی تو دریا می کند آیینه را
چون زمین تشنه ای کز ابر گردد تازه رواز عرق روی تو احیا می کند آیینه را
نفس بدکردار خواهد خانه دل را سیاهزنگ بر زنگی گوارا می کند آیینه را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کلک صائب چون عصای موسوی در رود نیلرخنه ها در سینه پیدا می کند آیینه را
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-235
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Qurdum hər cür torumu, vermədi fayda miçəkə,Sataşır gündə gözüm xörəkdə, çayda miçəkə,
Qəzəl: Şanənin qəsdi nədir çəkməz əlin birçəkdənŞanənin qəsdi nədir çəkməz əlin birçəkdən,Mən kimi aşiq olub zülfə məgər görcəkdən
Arizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdimArizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdim,Bağrımı ləblərinin şövqi ilə qan etdim.
Olu yarəb ki, düşə daməni-canan əlimə,Olu yarəb ki, düşə daməni-canan əlimə,Düşsə, billah ki, düşər çətri-Süleyman əlimə.