Qəzəl 1815

مبند دل به حیاتی که جاودانی نیستکه زندگانی ده روزه زندگانی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1817

ستاره سوخته عشق را پناهی نیستدر آفتاب قیامت گریزگاهی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1818

طریقِ مردمِ سنجیده خودستایی نیستکه کارِ آتشِ یاقوت ژاژخایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1820

میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1821

ز دام سوختگان عشق را رهایی نیستز لفظ، معنی بیگانه را جدایی نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1822

وفا طمع ز گل بیوفا نباید داشتز رنگ و بوی، امید بقا نباید داشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1833

فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1837

ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1854

باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1855

شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیختآمد برون ز چاه، کسی کاین رسن گسیخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1856

دندان نماند و حرف طرازی همان بجاستبرچیده گشت مهره و بازی همان بجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1864

کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1865

صبح گشاده رو در دولتسرای ماستچرخ کبود، خانه چینی نمای ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1880

دستی که ریزشی نکند شاخ بی برستنخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1890

زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1899

خط را به دور عارض او شان دیگرستهر مور ازین سپاه سلیمان دیگرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1914

کام از تو هر که یافت سلیمان عالم استدستی که در میان تو شد حلقه خاتم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1917

ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟رفتن به پای خویش به زندان چه لازم است؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1920

هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم استنقش برون پرده آن جان عالم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1927

مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن استچون نبض، زندگانی ما در تپیدن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1928

از سینه صافی دل بی کینه روشن استدل بی غبار باشد اگر سینه روشن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1930

از خون چو داغ لاله حصار دل من استهر که بوی خون شنوی منزل من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1932

این کوه غم که در دل دیوانه من استسنگ ملامت ابجد طفلانه من است

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 1933

دریا سواد سینه بی کینه من استموج شکست، جوهر آیینه من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1934

طومار زلف شرح پریشانی من استآیینه فرد دفتر حیرانی من است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1935

آن روی آتشین که جگرها کباب اوستنور و صفای شمع و گل از آب و تاب اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1947

لعل لب پیاله می آبدار ازوستجوش صباحت گل روی بهار ازوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1949

جامی ز خون بی غش منصورم آرزوستلعل تجلی از کمر طورم آرزوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1955

این خار غم که در دل بلبل نشسته استاز خون گل خمار خود اول شکسته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1956

پیری اگر چه بال و پرم را شکسته استپای جهان نورد خیالم نبسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq