این خار غم که در دل بلبل نشسته است
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
این خار غم که در دل بلبل نشسته استاز خون گل خمار خود اول شکسته است
این جذبه ای که از کف مجنون عنان ربوداول زمام محمل لیلی گسسته است
پای شکسته سنگ ره ما نمی شودشوق تو مومیایی پای شکسته است
بر حسن زود سیر بهار اعتماد نیستشبنم به روی گل به امانت نشسته است
از خط یکی هزار شد آن خال عنبریندور نشاط نقطه به پرگار بسته است
بر سر گرفته ایم و سبکبار می رویمکوه غمی که پشت فلک را شکسته است
آسوده از زوال خود آفتاب گلتا باغبان به سایه گلبن نشسته است
برقی کز اوست سینه ابر بهار چاکبا شوخی تو مرغ و پر و بال بسته است
پیوسته است سلسله موجها به همخود را شکسته هر که دل ما شکسته است
تا خویش را به کوچه گوهر رسانده ایمصد بار رشته نفس ما گسسته است
داغم ز شوخ چشمی شبنم که بارهااز برگ گل به دامن ساقی نشسته است
خون در دل پیاله خورشید می کندسنگی که شیشه دل ما را شکسته است؟
(در کام اژدهای مکافات چون رود؟آزاده ای که خاطر موری نخسته است)
برهان برفشاندن دامان ناز اوستگرد یتیممی که به گوهر نشسته است
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تا بسته است با سر زلف تو عقد دلصائب ز خلق رشته الفت گسسته است
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-1955
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Baxıram surətinə, solğundur,Baxışın qəmli, gözün dolğundur.
Gəraylı: Görə bilməm ariziniGörə bilməm arizini,Tutubdur sər-basər zülfün,
Çəkinmə, gül!Çəkinmə, gül! O lətif, incə, nazlı qəhqəhələrSimaxi-ruhumu öpdükcə məsti-zevq olurum.
Çanaqçı mülkündən səfər elədikÇanaqçı mülkündən səfər elədik,Mənə qənim oldu yollar, ağlaram.