Çəkinmə, gül! O lətif, incə, nazlı qəhqəhələrSimaxi-ruhumu öpdükcə məsti-zevq olurum.Şaqır-şaqır ötüşündən, ey əndəlibi-səhər!Bir etila duyarım, başqa bir səfa bulurum.

Nədən şəfəqli bulutcuqlar öylə çöhrəndəBir ehtizaz ilə nəşr eyləməkdə şəbnəmlər?Günəş gülər, bulut ağlarsa, ey mələkxəndə,Səmadə qevsi-qüzehlər saçar təbəssümlər.

Bütün bir ömrə bərabərdir öylə hər gülüşün,Bilirmisin, gözəlim, ah, sən nə afətsin!?Bu abü tab ilə bir mevceyi-lətafətsin.

Çəkinmə, gül! Ləbi-ləlin həyatı güldürsün;Şu halə qarşı bütün bənliyim qalır məbhut,Baq, iştə heykəli-camid qadar əsiri-sükut...

Цветок души, улыбнись! Твоя улыбка нежнейВсего, что в мире большом мне счастье дарит, пьяня,А шелест крыльев твоих, мой утренний соловей,На выси творчества вмиг всегда возносит меня.Зачем на светлом лице туман неведомых бед?Зачем течет по щекам слезинок нежных роса?Ведь если сквозь стену туч проглянет солнечный свет,Твоя улыбка взлетит, как радуга, в небеса.Твоя улыбка равна странице жизни моей!Тебе неведом самой предел твоей красоты!Играет нежность в тебе, как волны в шири морей!Цветок души, улыбнись! Сорви стесненья печать!Меня своей красотой, как цепью, сковала ты!Как раб стою пред тобой, как столп — я должен молчать.

Əsl mətnWikisource (yeni pəncərədə açılır)CC BY-SA 4.0

TərcüməçiЛ. Гумилев, 1977Internet Archive (yeni pəncərədə açılır)

QeydПеревод Л. Гумилева, по изданию: Поэзия народов СССР XIX — начала XX века (Библиотека всемирной литературы, т. 102). М.: Художественная литература, 1977. Текст распознан с отсканированной книги и не вычитан. Заглавие перевода: «Улыбнись».

Tərcümə təklif edin

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar